|  |
| |||||||||
| ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΩΙΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ |
| |||
| Προσεγγίσεις Η παραγωγή της συγγραφικής δημιουργίας συνεχίζεται αμείωτη στο νησί μας, παρόλο που η τηλεόραση έχει εκτοπίσει το βιβλίο σε βαθμό ανησυχητικό. Έτσι, άνθρωποι του πνεύματος μας προσφέρουν έργα τους, που διαβάζονται με αυξημένο ενδιαφέρον. Αριστείδη Καλάργαλη: «Η Γέρα στην ποίηση του Οδ. Ελύτη». Ο Νομπελίστας Οδ. Ελύτης έχει τις ρίζες της καταγωγής του στη Γέρα και όπως είναι φυσικό στις στιχουργικές του εμπνεύσεις ο τόπος καταγωγής του έχει το δικό του μερίδιο. Κι είναι επίσης φυσικό, ο συντοπίτης του ποιητής Αριστείδης Καλάργαλης, βαθύς μελετητής του διάσημου Νομπελίστα, να καταγράψει αναλυτικά τις αναφορές στην πατρίδα του τη Γέρα και να τις προβάλλει με σχόλια εύστοχα και παρατηρήσεις λεπτομερειακές και ενδελεχείς. |
| ||
|
Ο Αριστείδης Καλάργαλης ξέρει να ερευνά τις γραφές των μεγάλων δημιουργών, να συλλαμβάνει τους στοχασμούς τους με ανατομική μαεστρία και να αναδομεί πονήματα διαχρονικού κύρους. Ευθ. Ν. Χριστόπουλου: «Ηρακλειάδα». Πολυτάλαντος Δάσκαλος και ποιητής είναι ο πολυβραβευμένος Ευθ. Χριστόπουλος. Το μυθοπλαστικό έργο του, απλωμένο σε πάνω από τρεις χιλιάδες στίχους και χωρισμένο στους δέκα άθλους του Ηρακλή, καταγεγραμμένο με ζωντανή έκφραση και έντονη παραστατικότητα, φέρνει τον αναγνώστη σε μονοπάτια εξελικτικής και μεταφορικής πορείας. Η μεταφορά αυτή του απώτερου παρελθόντος σε μια αδιάπτωτη συνέχεια με την παροντική εποχή μας, εξακτιώνει συναισθήματα ιστορικής αυτοτέλειας. Ο ποιητής αναδεύει το μυθολογικό παρελθόν και με αυθόρμητη ποιητική μαεστρία, που αγγίζει την ιστορική χρονικότητα δημιουργεί ποιητικούς Παρθενώνες τεχνουργικής έμπνευσης και έντεχνης καταγραφής. Αλφόνσου Δελή: «Μητροπολίτες Μυτιλήνης». Είναι γνωστός στους πνευματικούς κύκλους και έξω των ορίων της Λέσβου, ο Φόνης Δελής, όχι μόνο για τα καίρια και επιλεκτικά θέματα που επεξεργάζεται και διερευνά με έκδηλο πάθος για να μας τα παρουσιάσει αποκαλυπτικά και επινοητικά, είτε σαν γραφτά πονήματα, είτε προφορικά σε διαλέξεις και ομιλίες με την άνετη λογοτεχνική χειμαρρώδη και παραστατική έκφρασή του. Το πόνημα «Μητροπολίτες Μυτιλήνης» είναι μια βαρυσήμαντη μελέτη της περιόδου 1708 - 1925 εμπλουτισμένη με φωτογραφίες και πορτρέτα. Τα συντομογραφικά βιογραφικά τους παρουσιάζονται με λεπτομερειακή ευστοχία και ιστοριοδιφική προσήλωση. Ο συγγραφέας προβάλλει τους πρώταθλους της Μυτιληναϊκής Εκκλησίας με λεπτουργημένη και περίσπουδη επιμέλεια, με απόλυτα εξακριβωμένα στοιχεία, με απλοϊκή λογιοσύνη. Στρατής Μισγίρης Tο κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά Του Στιγκ Λαρσον Εκδόσεις «Ψυχογιός» Τιμή: 22,00 ευρώ H Λίσμπετ Σαλάντερ, ιδιοφυΐα στους υπολογιστές, δε διστάζει μπροστά σε τίποτα προκειμένου να πετύχει το στόχο της. Δεν ξεχνάει και δε συγχωρεί, και όταν συναντά διαφθορά και κακοποίηση, ιδίως απέναντι σε γυναίκες, είναι ανελέητη. Κηρύσσοντας πόλεμο σ' αυτούς που κινούν τα νήματα της βιομηχανίας του εμπορίου σαρκός χρησιμοποιεί τις ικανότητές της ως χάκερ για να βοηθήσει στην έρευνα που έχει ξεκινήσει ο Μίκαελ Μπλούμκβιστ, εκδότης του περιοδικού Μιλένιουμ. Εμπλέκεται, όμως, άθελά της σε μια διπλή δολοφονία, ενώ η αστυνομία την κυνηγά και για έναν τρίτο φόνο. Όλα τα στοιχεία την ενοχοποιούν και τα δακτυλικά της αποτυπώματα έχουν βρεθεί στο όπλο του εγκλήματος. Καθώς όλες οι δυνάμεις στη Σουηδία αλλά και αποφασισμένοι εγκληματίες είναι στα ίχνη της, η Λίσμπετ δεν έχει άλλη επιλογή: πρέπει να ανακαλύψει και να ξεσκεπάσει την αλήθεια προτού είναι αργά για την ίδια της τη ζωή. Το δεύτερο βιβλίο της τριλογίας MILLENNIUM που έχει σαρώσει τα βραβεία και έχει ενθουσιάσει κριτικούς και αναγνώστες σε όλο τον κόσμο. Ένα μνημειώδες πολιτικοοικονομικό αλλά και ερωτικό θρίλερ που προκάλεσε αίσθηση σε όλη την Ευρώπη! Το παιχνίδι του Αγγελου Του Κάρλος Ρουιθ Θαφον Εκδόσεις «Ψυχογιός» Τιμή 19,90 ευρώ Στην καρδιά της Βαρκελώνης, σ' ένα εγκαταλελειμμένο μέγαρο, ένας νεαρός άντρας, ο Νταβίδ Μαρτίν, βγάζει τα προς το ζην γράφοντας ερωτικά μυθιστορήματα τρόμου με ψευδώνυμο. Στιγματισμένος από τα δύσκολα παιδικά του χρόνια και βασανισμένος από έναν ανέφικτο έρωτα, έχει βρει καταφύγιο στον κόσμο των βιβλίων και περνάει τις νύχτες του επινοώντας μπαρόκ ιστορίες για τον υπόκοσμο της πόλης. Μια μέρα, τα βήματά του τον οδηγούν σ' ένα μυστικό κλειδωμένο δωμάτιο, όπου ανακαλύπτει φωτογραφίες και γράμματα που μιλάνε για τον μυστηριώδη θάνατο του προηγούμενου ιδιοκτήτη του σπιτιού. Ο Νταβίδ αποφασίζει να εξιχνιάσει την υπόθεση που εμποτίζει σιγά σιγά το είναι του σαν αργό δηλητήριο. Η παράλληλη πρόταση ενός Γάλλου εκδότη να γράψει ένα βιβλίο που όμοιό του δεν έχει υπάρξει ποτέ, με αντάλλαγμα μια περιουσία και κάτι παραπάνω, θα περιπλέξει ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Σύντομα ο Νταβίδ θα συνειδητοποιήσει ότι περιβάλλεται από σκιές που απειλούν την ίδια του τη ζωή. Ο μάγος της ισπανικής λογοτεχνίας μάς μεταφέρει και πάλι στο Κοιμητήριο των Λησμονημένων Βιβλίων, σε μια περιπέτεια έρωτα και μυστηρίου, με φόντο την ατμοσφαιρική αλλά και σκοτεινή Βαρκελώνη. Μεταφρασμένο σε 38 γλώσσες. 3.350.000 αντίτυπα παγκοσμίως. Γυάλινη Καρδιά Συγγραφέας: Φιορατο Μαρινα Από τις εκδόσεις «Μινώας» Τιμή: 17,00 ευρώ Βενετία, 17ος αιώνας. Το γυαλί και η δεξιοτεχνία των Μαέστρων του Μουράνο βρίσκονται στο απόγειο της δόξας τους και προσδίδουν μεγαλοπρέπεια στη Δημοκρατία της Βενετίας. Οι υαλουργοί, περιφρουρημένοι από το δολοφονικό Συμβούλιο των Δέκα, κρατούν τα μυστικά της τέχνης σαν επτασφράγιστο μυστικό. O Koραντίνο Μανίν, βιρτουόζος της τέχνης της υαλουργίας, θα προβεί στην αποκάλυψη της βενετσιάνικης μυστικής τεχνοτροπίας, ξεπουλώντας τα «ακριβά» μυστικά στο βασιλιά της Γαλλίας Ήλιο Λουδοβίκο ΙΔ . Ποια κίνητρα οδηγούν τον Κοραντίνο στην έσχατη προδοσία κατά του κράτους; Τι προσπαθεί να περισώσει ο Κοραντίνο από την ήδη κατεστραμμένη ζωή του; Βενετία, 21ος αιώνας. Η Λεονόρα εγκαταλείπει τη ζωή στο Λονδίνο και καταφεύγει στη Βενετία. Η βενετσιάνικη καταγωγή της και η αγάπη της για την υαλουργία θα τη μετατρέψουν σε μια ικανή Μαέστρο του Μουράνο. Η δίψα της για την εξακρίβωση στοιχείων που αφορούν το διάσημο πρόγονό της Κοραντίνο Μανίν θα φέρει στην επιφάνεια τα προδοτικά μυστικά του παρελθόντος και μια αγωνιώδης αναζήτηση θα ξεκινήσει Ως πού θα φτάσει η Λεονόρα για την αποκάλυψη της αλήθειας; Θα βρει τη δικαίωση που τόσο επιζητά; Ένα εκπληκτικό μυθιστόρημα, όπου το κουβάρι των αποκαλύψεων ξετυλίγεται καθηλωτικά μπροστά στα μάτια μας! ΙΕΡΑΣ ΕΛΥΤΡΑ Άρης Μικρασιάτης Το να κρίνεις ένα ποίημα, πρέπει να μπορείς να το γράψεις. Το να σχολιάσεις έναν ποιητή ανάγκη να είσαι πυρωμένος και σφυρηλατημένος στο ίδιο αμόνι. Το να αφήκεις, όμως, την ψυχή σου λεύτερη να ξεχυθεί, να περιλούσει μορφή νου κι αισθήματα, να καταλαγιάσει αναβρασμό και μικρότητες, κι αμπόρετη, να λευτερώσει καμίνι καμωμένο ένα ποίημα να σε συναρπάξει και να βρεθείς μετέωρος σ έναν άλλο κόσμο, πιο αγνό, πιο μελωδικό, μπορεί, θαρρώ, ο κάθε ζωντανός να το πράξει ακόμα κι η αφεντιά μου. Γιατί, απλά κι ανόθευτα, χωρίς περικοκλάδες σχήματα λόγου και δύστροπα επίθετα, με τα γράμματα τούτανα τα στιβαρά που μου μαθε η δασκάλα μου η Ελένη σα κρέμασα το τρίχινο ταγάρι με την πλάκα και τα κοντύλια μέσα για να βρεθώ στα δικά μου πελάγη αργοναύτης αδύναμος, ναι, με τούτα τα εφόδια, ξομολογιέμαι τη συγκίνηση, την ανάταση και το αέναο ταξίδι που κέρδισα με πλοηγό εσένα Άρη Μικρασιάτη, που μ αρέσει να σε αποκαλώ Αριστείδη και Καλάργαλη, ζυμωμένο στο ¨ΙΕΡΑΣ ΕΛΥΤΡΑ¨, το δικό σου πόνημα μια καλαίσθητη έκδοση του ¨Στοχαστή¨. Σε τούτο το παιγνίδισμα, σαν Ο χρόνος φύσηξε συντρίμμια τ αγκωνάρια των σπιτιών αιολικές κολόνες κι αγωνιώ να ξεδιψάσω μ ελπίδες απ το νερό στον καμένο πλάτανο δροσιά των ψυχών πορεία στο μέλλον ατελεύτητη. Και βρέθηκα στα καταγάλανα λιβάδια που με θρέφουν, να γυροφέρνω στα χρονοντούλαπα αιώνες σφαλιγμένα και να ξεχνιέμαι. Να αποκοιμιέμαι. Ήρεμα χωρίς εφιάλτες μια μούσα ανάερη κοντεύει, με τη λίρα της, και πλημμυρίζει μαυλιστικούς ήχους τη στιγμή, τη μέρα, την αιωνιότητα θαρρείς, στη φυλακή του αντιμονίου για την ελευθερία της Ποίησης1. Σ ευχαριστώ Άρη για τα δώρα σου και πασκίζω να μεταλαμπαδέψω λίγο από το γλυκοτράχαλο οικοδόμημα που ο Θεός σε προίκισε στο διπλανό μου. Τον εργάτη, τον περιφρονεμένο. Στερνό, αφήκα να βάνω δίπλα στα ποιητικά γραφόμενα του Στρατή Γιαννίκου, την κουβέντα που ξεστόμισε αυθόρμητα ένας μεγάλος ποιητής στη Σάντα Μπάρμπαρα το 1985 σα χόρεψα, άτσαλα, το συρτάκι του Θεοδωράκη από το ¨Ζορμπά¨. «Θα θελα να μ έκανε ο Θεός για πεντακόσια χρόνια Έλληνα» κι αντίρρησα. «Πιότερο, Λέσβιο. Χιλιαπόγονο της Σαπφώς;» Και δάκρυσε, Αριστείδη μου. Γιώργος Καμβυσέλλης ΠΑΝΑΓΙΟΥΔΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΥΚΛΟ ΣΤΟΝ ΕΛΥΤΗ Συγγραφέας: Μπούμπας Μ. Δημήτριος «Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου. Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις Αμμουδιές του Ομήρου». Οδυσσέας Ελύτης Ο συγγραφέας είναι πολυγραφότατος, λόγιος, αγωνιστής ανήσυχος κι αναζητά νέα ενδιαφέροντα. Στον πρόλογό του εκφράζει την απέραντη αγάπη για τον τόπο που γεννήθηκε κι ανδρώθηκε, ζώντας μαζί με τους καλοκάγαθους ανθρώπους της Μικρασιατικής γειτονιάς, όπου ο καθένας γίνεται στήριγμα κι ελπίδα για τον πλαϊνό του. Και να, η περηφάνεια μας: Πουθενά σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου ο ήλιος κι η Σελήνη δε συμβασιλεύουν τόσο αρμονικά δε μοιράζονται τόσο ακριβοδίκαια την ισχύ τους, όσο επάνω σε αυτό το κομμάτι της γης, που κάποτε, ποιος ξέρει, σε τι καιρούς απίθανους ποιος Θεός, για να κάνει το κέφι του, έκοψε και φύσηξε μακριά ίδιο πλατανόφυλλο καταμεσής του πελάγους Οδυσσέας Ελύτης Ο Δημήτρης Μπούμπας, δημοσιεύει φωτογραφίες με εκτενείς σημειώσεις και ιστορικές περιγραφές για το λιμάνι της Παναγιούδας και για την Παναγία, όπως είναι τώρα, για τον όρμο της Παναγιούδας, όπου λιμενίζονταν οι Αθηναϊκές τριήρεις, για την Αρχαία Ρωμαϊκή Έπαυλη, για την Καθώ ή Βναρέλια, όπου τη συνδέει με τη ζωή των ηρώων Δάφνις και Χλόη. Το αρχαίο αυτό λεσβιακό λογοτεχνικό αριστούργημα, που χρονολογείται τον 2ο αιώνα π.Χ. και συμπίπτει με την ύπαρξη της. Καθώς παρουσιάζει σε έγχρωμη φωτογραφία ένα ακέφαλο έργο τέχνης της ελληνιστικής περιόδου. Βήμα βήμα παρουσιάζει ερείπια οικισμού Βναρέλια, Αγ. Αθανασίου, Ναός που βρίσκονται απέναντι από τον Αφάλωνα. Ομύθος αναφέρει ότι οι κάτοικοι είχαν διαφωνία στο αν θα μετακομίσουν και εγκατασταθούν στο χώρο που είναι σήμερα το χωριό του Αφάλωνα. Τον όσιο Λουκά που ήρθε απ τα Μικρασιατικά παράλια και αποβιβάστηκε στα Πάμφιλα, τον κήπο του Άγγλου διπλωμάτη Άτκινσον, ο μπαχτσές του Γκλιζελ όπως ονομαζόταν αυτά τα χρόνια και σε ασπρόμαυρη φωτογραφία την οικογένεια Αλεπουδέλλη στα 1895 στον Καλαμιάρη, όπως και τη Μαρία Βρανά. Ο συγγραφέας κάνει αναλυτική αναφορά στη ζωή και το έργο του Ελύτη από το 1914 μέχρι και το τελευταίο του έργο «Δυτικά της λύπης», «ο κήπος με τις αυταπάτες» και το 1996 θάνατος σε ηλικία 86 ετών. Τώρα επεκτείνεται «στον Αφάλωνα στον πρίνο, τα παλιά παπούτσια αφήνω». Αναφέρει με τη φωτογραφία του το μεγάλο αρχιτέκτονα Αργύρη Κ. Αδαλή, που έργο του είναι ο Ναός του Αγ. Θεράποντα. Στο 4ο κεφάλαιο περιγράφει την έκταση της Μικρασιατικής καταστροφής σε σχέση με την Παναγιούδα και τους πρόσφυγες που κατέφυγαν εκεί όπου δημοσιεύει ονοματεπώνυμα, πατρίδα και ηλικία σφαγιασθέντων στη Μικρασιατική καταστροφή, όπου υπερέχουν απ τους πρόσφυγες απ το Μοσχονήσι και τις Κυδωνίες. Νίκη Τατά - Χούσου | |||
| Επιστροφή | |||
Βιβλιοφάγος - Μόνιμες Στήλες
| |||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
|