|
|  Καλπάζοντας προς το σημείο μηδέν? - Θέσεις | 19 Ιανουαρίου 2010 |
| | Του Φίλιππου Ζάχαρη (phil.zaharis@gmail.com)
Οι δικλείδες ασφαλείας που επί τόσα χρόνια λειτουργούσαν ευνοϊκά για την ελληνική οικονομία, φαίνεται πως πλέον έχουν αδρανοποιηθεί και οι αντοχές δείχνουν να έχουν εξαντληθεί, καθώς είναι πλέον στους πάντες γνωστό ότι τα χρωστούμενα ξεπερνούν κάθε προσδοκία και οι ανειλημμένες υποχρεώσεις της χώρας μας έχουν χρονικό περιθώριο και ορίζοντα ολίγων μονάχα μηνών. Η κυβέρνηση δείχνει πλέον οριστικά σημάδια υποχώρησης απέναντι στις απαιτήσεις της Κομισιόν και η παραδοχή πως η χώρα βρίσκεται στη δίνη της οικονομικής κρίσης είναι κάτι παραπάνω από φανερή. Τι γινόταν, όμως, προεκλογικά; Πώς τα κόμματα λειτούργησαν απέναντι στο λαό που έσπευσε να τα υποστηρίξει; Γιατί δεν είπαν όλη την αλήθεια στον κόσμο και δεν περιέγραψαν επακριβώς την κατάσταση; Ή μήπως το μεγάλο αυτό μυστικό κρατήθηκε επτασφράγιστο, προκειμένου να προετοιμαστεί η παράδοση της εξουσίας από το ένα κόμμα στο άλλο και να μην υπάρχουν άλλες παρενέργειες; Η παραπλάνηση του ελληνικού λαού που διαπράχθηκε κυρίως εντός του 2009 με τα στοιχεία για την οικονομική κρίση που δεν αποκάλυπταν το μέγεθος και εύρος της κατάστασης, η ενασχόληση με τις κομματικές αντιπαραθέσεις και τα ντιμπέιτ καθώς και ο αποπροσανατολισμός του κόσμου με τσιτάτα, υποσχέσεις και συνήθη κομματικά παραγγέλματα, δημιούργησαν μία ατμόσφαιρα που μόνο οικονομικό κίνδυνο δεν προέβλεπε, ούτε φυσικά και κάποια φημολογία περί επικείμενης πτώχευσης. Ο καιρός, όμως, πέρασε και η στυγνή πραγματικότητα αποκάλυψε πως τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά απ΄ ότι περιμέναμε. Μόλις το ΠΑΣΟΚ ανέλαβε την εξουσία, «άρχισαν τα όργανα» από τις Βρυξέλλες. Τώρα αξιώνουν θυσίες από το λαό και απαιτούν κατανόηση για ότι προκύψει από δω και στο εξής. Η μείζων αντιπολίτευση, από την άλλη, μόλις ανένηψε από τα πολιτικά της τραύματα και με τον κο Σαμαρά στο τιμόνι προσπαθεί να συνέλθει από το σοκ των 10 ποσοστιαίων μονάδων που τη χωρίζει από το κυβερνών ΠΑΣΟΚ. Όμως, η τωρινή πραγματικότητα πιέζει προς σαρωτικές αλλαγές. Ο πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, δηλώνει τώρα πως «βρισκόμαστε σε κρίσιμη καμπή και πρέπει να πάρουμε γενναίες αποφάσεις», ενώ αναφέρεται σε «ριζικές αλλαγές που θα πονέσουν αλλά θα λυτρώσουν». Προσθέτει, μάλιστα, ότι ο λαός περιμένει να γίνουν όλα όσα απαιτούνται «ώστε να απαλλαγούμε από αυτούς που μας λοιδορούν και μας δίνουν μαθήματα συμπεριφοράς».
Αλήθεια, ποια είναι αυτά που απαιτούνται και πότε θα γίνουν; Ο λαός το μόνο που ακούει είναι για χρέη, ελλείμματα και δανεισμό. Και ότι απλά μέσα στο γενικό χαμό μπορεί να γίνουν και κάποια άλλα πράγματα, έτσι απλά για τα μάτια του κόσμου. Από την πλευρά της η ΝΔ, όμως και σύμφωνα με τα λεγόμενα του αρχηγού της, Αντώνη Σαμαρά, ο χαρακτηρισμός «ακυβερνησία» μοιάζει επιεικής καθώς «τα ίδια τα κυβερνητικά στελέχη, οι πρωτοκλασάτοι του ΠΑΣΟΚ καταγγέλλουν ανικανότητα, παλινωδίες, ασάφεια, σύγχυση, αντιφάσεις». Βέβαια ο κος Σαμαράς, στην προσπάθειά του «για το διαφορετικό» λέει ότι υπάρχουν και τομείς όπου η κυβέρνηση μπορεί να τα πάει καλά και ότι η ΝΔ δεν θα αντιγράψει την παλαιά τακτική του ΠΑΣΟΚ «που όχι μόνο είχε την απόλυτη άρνηση για ψωμοτύρι αλλά δεν προσέφερε ποτέ λύσεις». Κοινώς, η μείζων αντιπολίτευση σκοπεύει να συνδράμει στην εξυγίανση της όλης κατάστασης, που η ίδια όμως είχε άμεση συμμετοχή ως κυβέρνηση. Αλλά πώς θα γίνει αυτό όταν «το καράβι είναι ακυβέρνητο», μόλις 100 μέρες μετά την ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ; Αντιφατικές δηλώσεις και αποκαλύψεις που μάλλον μπερδεύουν για τα καλά την όλη κατάσταση. Οι Βρυξέλλες, πάντως, δεν περιμένουν. Και οι έλεγχοι αξιοπιστίας της ελληνικής οικονομίας έχουν ήδη προ πολλού ξεκινήσει. Απομένει να δούμε μέχρι πού και πώς θα καλπάσει η οικονομική κρίση και πότε θα φτάσει στο «σημείο χωρίς επιστροφή». Κανονικά, τα κόμματα θα έπρεπε να σωπάσουν μετά απ΄ όλα αυτά που έχουν συμβεί και να παραδεχθούν ότι παραπλάνησαν για μια ακόμη φορά το λαό. Από το «κανονικά», όμως, μέχρι το τι γίνεται στην πραγματικότητα, υπάρχει μεγάλη απόσταση. Ο λαός έχει ήδη αντιληφθεί πως θα τον καλέσουν και πάλι «να βγάλει το φίδι από την τρύπα». Αυτό που δεν ξέρω είναι ποιους θα πάρει η μπάλα από αυτή τη νέα λαϊκή δοκιμασία. Γιατί κάποτε οι διαμαρτυρίες ξεπερνούν τα στενά όρια και γίνονται κοινωνική κατακραυγή. Μια κατάσταση που αν προστεθεί στα ήδη υπάρχοντα προβλήματα, δημιουργεί μια εφιαλτική ατμόσφαιρα, όταν οι δικλείδες ασφαλείας έχουν αδρανοποιηθεί και η υπομονή εξαντλήθηκε.
| | | | Επιστροφή |
| | ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ |
Ο «ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ» προγραμματίζει
να κυκλοφορήσει ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ
60 τουλάχιστον χρονογραφημάτων,
δημοσιευμένα στην εφημερίδα
τη δεκαετία του ΄30
Είναι χρονογραφήματα 23 γνωστών χρονογράφων της εποχής όπως: Τερπ. Αναστασιάδης, Ν. Σαραντάκος, Πέπη Δαράκη, Φοίβος Ανατολέας, Μ. Καλλοναίος, Ελ. Σιφναίου, Μ. Περαίος, Στρ. Παπανικόλας,
Χρ. Μολίνος, Κ. Μάκιστος, Στρ. Καρίπης,
Β. Ευαγγέλου και άλλοι.
Την επιλογή και την επιμέλεια της έκδοσης
έχει ο Αριστείδης Καλάργαλης.
Θα γίνουν προεγγραφές,
με τιμή 5 ευρώ το αντίτυπο |
| | | | | | | | | | | | | | | | | | |
|
