Επιτήρηση και λαϊκή αγωνία

Υπό δοκιμασία η χώρα για μερικούς μήνες πριν αρχίσουν να καταφθάνουν οι κοινοτικοί προκειμένου να αρχίσουν τον έλεγχο της επιτήρησης. Τα μαντάτα από τις Βρυξέλλες εξακολουθούν να μην είναι ευοίωνα, καθώς πληθαίνουν οι φωνές που αξιώνουν να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους οι Έλληνες και να μην επιβαρύνουν περαιτέρω την ΕΕ. Μετά τους λίγους αυτούς μήνες θα αποφασιστεί αν θα εφαρμοστούν πρόσθετα μέτρα που θα συμβάλλουν στην οικονομική εξυγίανση και την εξόφληση των χρεών. Αυτό πρακτικά θα σημάνει πρόσθετους φόρους, συμπίεση των μεσαίων και χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων και γενικότερα περαιτέρω επιδείνωση των βιοτικών συνθηκών. Το πάγωμα των αυξήσεων σε μισθούς και συντάξεις, η φορολόγηση σε όλα τα νοικοκυριά ανεξαρτήτου εισοδήματος θα επιφέρει κοινωνική αναστάτωση και ενδεχομένως έκρηξη. Την κατάσταση αυτή θέλει να αποφύγει πάση θυσία η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Αν η ΝΔ κατηγορήθηκε για σκάνδαλα και ατασθαλίες όλο τον προηγούμενο χρόνο και το ποσοστό που έλαβε τον Οκτώβρη την έστειλε για πρώτη φορά τόσο χαμηλά στο εκλογικό τοπίο, αν η κυβέρνηση Καραμανλή κατέρρευσε υπό το βάρος των σοβαρών υποθέσεων και δεν αντέδρασε ούτε καν σπασμωδικά, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν θέλει σε καμία περίπτωση να χρεωθεί ελλείμματα, ανεργία και οικονομικό αδιέξοδο που δεν θα αρθεί παρά τις προεκλογικές εξαγγελίες, γεγονός που πιθανά το κατατάξει μελλοντικά στη θέση της ΝΔ. Η δοκιμασία, λοιπόν, για την κυβέρνηση ξεκινά και η επιτήρηση είναι προ των πυλών. Παρά τις πενιχρές αντιδράσεις του τύπου «δεν θα μας πουν από τις Βρυξέλλες τι θα κάνουμε και αν θα λύσουμε μόνοι μας το οικονομικό πρόβλημα» ή «τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά, έχουμε λύσεις», στο τέλος όλοι υποκύπτουν στις κοινοτικές επιταγές και σκέφτονται πώς θα καθησυχάσουν τους πολίτες για τα επερχόμενα μέτρα. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν θέλει να χρεωθεί το οικονομικό βάρος που κληρονόμησε από τη ΝΔ αλλά προπάντων δεν επιθυμεί να δημιουργηθεί κοινωνική σύγκρουση από τις επικείμενες διαμαρτυρίες για τα όποια σκληρά οικονομικά μέτρα. Προς το παρόν, λοιπόν, η κυβέρνηση έχοντας μπροστά της και το ακανθώδες πρόβλημα με τις αγροτικές κινητοποιήσεις, το μέγεθος των οποίων δεν είχε προβλέψει, βρίσκεται σε δύσκολη θέση και σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αρχίσει να υπολογίζει σε απώλεια κάποιων ποσοστιαίων μονάδων από τη διαφορά που τη χωρίζει από τη ΝΔ. Μάλλον τα πράγματα, λοιπόν, δεν εξελίσσονται όπως θα ήθελαν στο ΠΑΣΟΚ. Το πολιτικό κόστος ήδη έχει αρχίσει να διαγράφεται, παρά το γεγονός ότι πριν από λίγο έκλεισε το πρώτο τρίμηνο διακυβέρνησης. Υπό δοκιμασία, όμως, έχει ήδη μπει συνολικά και η χώρα, καθώς τα μηνύματα για τη στήριξή της από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες ολοένα και λιγοστεύουν. Τι και αν οι κυβερνώντες μιλούν για «σκηνοθετημένα δημοσιεύματα του ξένου τύπου»; Τι και αν ο υπουργός οικονομίας και ο ίδιος ο πρωθυπουργός επιμένουν πως θα εφαρμοστεί ότι είχε ειπωθεί προεκλογικά; Το θέμα είναι ότι η Ελλάδα μπαίνει σε μια νέα περίοδο, αγχωτική και περιπετειώδη. Πέρασαν τα χρόνια όπου οι ελληνικές κυβερνήσεις είχαν τα περιθώρια ελιγμών στους δανεισμούς και τα χρέη. Χάθηκε ανεπιστρεπτί η ευκαιρία να δοθεί μεγάλη παράταση για την επικείμενη επιτήρηση. Και ο λαός βρίσκεται σε αγωνία μη τυχόν και απολέσει οριστικά τα κεκτημένα. Και ένας λαός σε πανικό είναι πάντα υπολογίσιμος παράγοντας για τις κυβερνήσεις που επιθυμούν να μονοπωλούν την εξουσία.