|  |
| |||||||||
| ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΩΙΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ |
| |||
| «Του καιρού ανασκαλέματα» του Γιώργου Καμβυσέλλη «Άνοιξα καρδιά και νου, ανέστησα του καιρού ξέχωρα ατίθασα ανασκαλέματα, τα μέρεψα, τα σμιξα με τρυφεράδα περίσσια, τα ξεδίπλωσα προσεχτικά ομπρός σου, να τα βρεις εσύ φίλε μου, να κουβεντιάσεις με τους όποιους πρωταγωνιστές μου και να αποφασίσεις. Παίνεμα για κατηγόρια». Αυτές είναι οι αράδες που προτάσσει ο συγγραφέας Γιώργος Καμβυσέλλης στο προλογικό του σημείωμα για το βιβλίο του «Του καιρού ανασκαλέματα», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Ιωλκός». Είκοσι διηγήματα, είκοσι εξιστορήματα, γνήσια, αυθεντικά, της καρδιάς παλμοί και ξεπηδήματα. Κόσμοι διαφορετικοί, τόποι μακρινοί μα και κοντινοί, άνθρωποι διπλανοί ή ξένοι σμίγουν στον παλμό της πένας του συγγραφέα και γίνονται τέχνη του λόγου. Κάθε διήγημα ξεχωριστό, γεμάτο συναίσθημα, χτύπος καρδιάς. Δε μιλούν οι λέξεις. Μιλούν οι χαρακτήρες, τα γεγονότα, η καθημερινότητα, τα αισθήματα. Απ΄το Αμύνταιο στην Κρήτη κι από κει στη Νέα Υόρκη για την επιστροφή και πάλι στην Άγρα, στους γενέθλιους τόπους της ρίζας και της καταγωγής. |
| ||
|
Μέσα από τα διηγήματα αναδεικνύονται τύποι ανθρώπων, χαρακτήρες, συνήθειες, νοοτροπίες, ορμήνιες της ζήσης αλλοτινών ανθρώπων. Ανασκαλεύει ο συγγραφέας τις θύμησες, τα πατήματα της βιωτής του κι η πένα του δίνει γεννοβολήματα ήθους και παράδοσης με μια γλώσσα ζωντανή χωρίς φτιασίδια που δε διστάζει να γίνει και ωμή όπου χρειάζεται. Μια γλώσσα έτσι όπως βγαίνει απ την ψυχή του καθενός, στα γέννημα της μάνας, αυθεντική για να ναι αισθαντική και κατανοητή. «Του καιρού τ ανασκαλέματα», λοιπόν, που καταφέρνουν και τυλίγουν στη δίνη τους τον αναγνώστη από τις πρώτες κιόλας σελίδες. Τον μαγνητίζουν, τον απορροφούν και τον συμπαρασύρουν στη δράση τους. Τον κάνουν ένα με τους υπόλοιπους ήρωες του βιβλίου έτσι που να τα γευτεί όλα. Το γέλιο και το δάκρυ, τον χτύπο της καρδιάς μα και την πληρότητα της ηρεμίας. Ο συγγραφέας ζητά «παίνεμα για κατηγόρια». Εγώ, που΄χα την τύχη να πάρω στα χέρια μου τούτο το βιβλίο και να το ξεψαχνίσω, του δίνω την πρώτη για τούτο το χρόνο αναφορά μου σε βιβλίο αξιόλογο, μεστό, αισθαντικό, μέσα από τη στήλη του «Βιβλιοφάγου». Καλοτάξιδο... Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου vamvouramar@gmail.com www.marianthiv.blogspot.com ΠΑΝΑΓΙΟΥΔΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΥΚΛΟ ΣΤΟΝ ΕΛΥΤΗ Συγγραφέας: Μπούμπας Μ. Δημήτριος «Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου. Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις Αμμουδιές του Ομήρου». Οδυσσέας Ελύτης Ο συγγραφέας είναι πολυγραφότατος, λόγιος, αγωνιστής ανήσυχος κι αναζητά νέα ενδιαφέροντα. Στον πρόλογό του εκφράζει την απέραντη αγάπη για τον τόπο που γεννήθηκε κι ανδρώθηκε, ζώντας μαζί με τους καλοκάγαθους ανθρώπους της Μικρασιατικής γειτονιάς, όπου ο καθένας γίνεται στήριγμα κι ελπίδα για τον πλαϊνό του. Και να, η περηφάνεια μας: Πουθενά σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου ο ήλιος κι η Σελήνη δε συμβασιλεύουν τόσο αρμονικά δε μοιράζονται τόσο ακριβοδίκαια την ισχύ τους, όσο επάνω σε αυτό το κομμάτι της γης, που κάποτε, ποιος ξέρει, σε τι καιρούς απίθανους ποιος Θεός, για να κάνει το κέφι του, έκοψε και φύσηξε μακριά ίδιο πλατανόφυλλο καταμεσής του πελάγους Οδυσσέας Ελύτης Ο Δημήτρης Μπούμπας, δημοσιεύει φωτογραφίες με εκτενείς σημειώσεις και ιστορικές περιγραφές για το λιμάνι της Παναγιούδας και για την Παναγία, όπως είναι τώρα, για τον όρμο της Παναγιούδας, όπου λιμενίζονταν οι Αθηναϊκές τριήρεις, για την Αρχαία Ρωμαϊκή Έπαυλη, για την Καθώ ή Βναρέλια, όπου τη συνδέει με τη ζωή των ηρώων Δάφνις και Χλόη. Το αρχαίο αυτό λεσβιακό λογοτεχνικό αριστούργημα, που χρονολογείται τον 2ο αιώνα π.Χ. και συμπίπτει με την ύπαρξή της Καθώς, παρουσιάζει σε έγχρωμη φωτογραφία ένα ακέφαλο έργο τέχνης της ελληνιστικής περιόδου. Βήμα βήμα παρουσιάζει τα ερείπια οικισμού Βναρέλια, Αγ. Αθανασίου, Ναός, που βρίσκονται απέναντι από τον Αφάλωνα. Ο μύθος αναφέρει ότι οι κάτοικοι είχαν διαφωνία στο αν θα μετακομίσουν και εγκατασταθούν στο χώρο που είναι σήμερα το χωριό του Αφάλωνα. Τον όσιο Λουκά που ήρθε απ τα Μικρασιατικά παράλια και αποβιβάστηκε στα Πάμφιλα, τον κήπο του Άγγλου διπλωμάτη Άτκινσον, ο μπαχτσές του Γκλιζελ όπως ονομαζόταν αυτά τα χρόνια και σε ασπρόμαυρη φωτογραφία την οικογένεια Αλεπουδέλλη στα 1895 στον Καλαμιάρη, όπως και τη Μαρία Βρανά. Ο συγγραφέας κάνει αναλυτική αναφορά στη ζωή και το έργο του Ελύτη από το 1914 μέχρι και το τελευταίο του έργο «Δυτικά της λύπης», «ο κήπος με τις αυταπάτες» και το 1996 θάνατος σε ηλικία 86 ετών. Τώρα επεκτείνεται «στον Αφάλωνα στον πρίνο, τα παλιά παπούτσια αφήνω». Αναφέρει με τη φωτογραφία του το μεγάλο αρχιτέκτονα Αργύρη Κ. Αδαλή, που έργο του είναι ο Ναός του Αγ. Θεράποντα. Στο 4ο κεφάλαιο περιγράφει την έκταση της Μικρασιατικής καταστροφής σε σχέση με την Παναγιούδα και τους πρόσφυγες που κατέφυγαν εκεί όπου δημοσιεύει ονοματεπώνυμα, πατρίδα και ηλικία σφαγιασθέντων στη Μικρασιατική καταστροφή, όπου υπερέχουν απ τους πρόσφυγες απ το Μοσχονήσι και τις Κυδωνίες. Νίκη Τατά - Χούσου Μαθήματα ελληνικών Της Ντε Ρομιγύ Ζακλίν Μετάφραση: Σαμαρά Χριστιάννα Από τις εκδόσεις «Ωκεανίδα» Τιμή: 14, 00 ευρώ Η Ακαδημαϊκός και διάσημη ελληνίστρια σ αυτό το συγκινητικό βιβλίο προσπαθεί να μεταφέρει στον αναγνώστη της τις ομορφιές της ελληνικής γλώσσας. Η ίδια υποστηρίζει πως η δομή και οι εκφραστικές δυνατότητες των αρχαίων ελληνικών επέτρεψαν τη μεγάλη έκρηξη της σκέψης που έγινε στην Ελλάδα και επηρεάζει ακόμη και σήμερα τον πολιτισμό μας. Πάντα ακριβόλογη καταφέρνει να αναδείξει, ακόμη και μέσα από τα γραμματικά φαινόμενα, τους μηχανισμούς μιας διάνοιας η οποία υπήρξε μοναδική. «Δεν θα κουραστούμε ποτέ να εγκωμιάζουμε τις αρετές του αρχαίου ελληνικού πνεύματος και την επίδραση που άσκησε στον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Όμως, η μαγεία που αποπνέουν τα ελληνικά κείμενα, έστω και μέσα από τις όσο το δυνατόν πιστότερες μεταφράσεις τους, αιχμαλωτίζει σε τέτοιο βαθμό τον αναγνώστη, που σπάνια γίνεται λόγος για το χρέος, το οποίο οφείλει η ελληνική λογοτεχνία στην ίδια την ελληνική γλώσσα, έτσι όπως αυτή διαμορφώθηκε στην πορεία του χρόνου προσφέροντας στους ποιητές και στους πεζογράφους της ένα απαράμιλλο εργαλείο, που τόσο πολύ ζήλεψαν οι Ρωμαίοι. Με τις εξαίρετες ιδιότητες της ελληνικής γλώσσας θα ασχοληθεί τούτο το βιβλίο, όχι για να διδάξει τις μορφές ή τους κανόνες της, αλλά για να περιγράψει τις ομορφιές της. Σκοπός μας είναι να αναδείξουμε μέσα από μια σειρά παραδειγμάτων τις λεπταίσθητες εκφραστικές αποχρώσεις που παρήγαγε η ελληνική γλώσσα με τους τόσο ιδιαίτερους μηχανισμούς της, και να επιχειρήσουμε υπό αυτή τη σκοπιά να ερμηνεύσουμε τόσο την εκπληκτική επίδραση και διάδοση της γλώσσας αυτής σε έναν ευρύτατο γεωγραφικό τομέα, όσο και τον τρόπο με τον οποίο άφησε τη σφραγίδα της στις περισσότερες γλώσσες της Ευρώπης, με πρώτη τα λατινικά, στο πέρασμα των αιώνων». Η τεχνική της ψυχανάλυσης: Θεωρία και Πράξη Του Ραλφ Γκρίνσον Μετάφραση:Κώστας Ζερβός Από τις εκδόσεις «Καστανιώτης» Τιμή: 35,00 ευρώ Ένα εμπεριστατωμένο βιβλίο αναφοράς, με παραστατικότητα και σαφήνεια, ένα βιβλίο σπάνιο. Ο συγγραφέας έχει μια ασυνήθιστη ικανότητα να ανάγεται από το απλό στο περίπλοκο, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Αναπτύσσοντας με λεπτομέρειες τις αναλυτικές διαδικασίες, ο Pαλφ Γκρίνσον δεν ορίζει κανόνες· περισσότερο αναπτύσσει γενικές αρχές ή κατευθυντήριες γραμμές, οι οποίες θα πρέπει να ταιριάζουν στον ασθενή, στον αναλυτή και στην αναλυτική κατάσταση. Mε πολλά παραδείγματα περιγράφει πώς ο αναλυτής φέρνει εις πέρας τη θεραπευτική ψυχανάλυση, σεβόμενος την ποικιλομορφία των ψυχικών αστερισμών του κάθε ασθενούς σε κάθε συγκεκριμένη φάση της ανάλυσής του. Mε τη διαυγή και βαθιά σκέψη του, η οποία αντικατοπτρίζεται τόσο στο αναλυτικό όσο και στο συγγραφικό του ύφος, αποφεύγει τη μηχανοποίηση της τεχνικής, πράγμα σύνηθες για τα κείμενα αυτού του είδους. Tο βιβλίο ουσιαστικά ασχολείται με τα θεμέλια της ψυχαναλυτικής τεχνικής: τη μεταβίβαση και την αντίσταση. Συστήνεται ανεπιφύλακτα στο σπουδαστή, δεδομένου ότι περιέχει μια εκτενή διασαφήνιση-τεκμηρίωση των βασικών αρχών της ψυχαναλυτικής τεχνικής. Εκτός πραγματικότητας ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Μερό Πιέρ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Λίνα Σιπητανου Από τις εκδόσεις «Εστία» ΤΙΜΗ: 12 ΕΥΡΩ Ονειρεύομαι ένα βιβλίο που δεν θα τελειώνει. Καμιά φορά δεν καταφέρνω να αφήσω ένα κεφάλαιο. Προσθέτω ένα κόμμα. Αλλάζω μια λέξη. Μόνο και μόνο για να μείνω ακόμα μαζί του. Όπως μένουμε για μια στιγμή ακόμα ανάμεσα στους ανθρώπους. Στη ζωή τους. Στη ζεστασιά τους. Όπως όταν φιλάμε ατελείωτα μια γυναίκα στην αποβάθρα του σταθμού. Υπάρχουν κεφάλαια που είναι μικροί φωτεινοί τάφοι, ζωντανοί και τρυφεροί. Αισθανόμαστε καλά εκεί. Θέλουμε να μείνουμε εκεί για πάντα. Όταν κάνω έρωτα με την Ομπλόμοβα, όταν ξαπλώνω στην κοιλιά της, όταν έχουν όλα ολοκληρωθεί, με παρακαλεί να μείνω κι άλλο. Θα ήθελε να με κρατά στα χέρια της μέχρι το τέλος του χρόνου. Πιστεύεις ότι οι άνθρωποι αλληλοσκοτώνονται γιατί ξέρουν ότι θα πεθάνουν; Ένας ιδιόρρυθμος εκδότης παραγγέλνει σε έναν συγγραφέα σαράντα τεσσάρων ετών να γράψει ένα ρεαλιστικό μυθιστόρημα για τη νέα λογοτεχνική σαιζόν. Όμως, ποιο λόγο έχει αυτός ένας άνθρωπος οριακός που φλερτάρει με το περιθώριο, αλλά ταυτόχρονα προσπαθεί να κρατηθεί από την πραγματική ζωή να αφηγηθεί τη ζωή ενός ταπεινού καθηγητή λυκείου, ο οποίος είναι ανίκανος να αγαπήσει την υπέροχη Ομπλόμοβα; Ο Πιερ Μερό κάνει του κεφαλιού του σε αυτήν τη σύγχρονη εποποιία, τη γιορταστική φυγή στο αλκοόλ και τον ιδανικό έρωτα, το χιούμορ και τη λογοτεχνία. | |||
| Επιστροφή | |||
Βιβλιοφάγος - Μόνιμες Στήλες
| |||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
|