|
|  Κατάρα για το νησί μας - Θέσεις | 26 Ιανουαρίου 2010 |
| | Του Τάκη Χαραλ. Ιορδάνη
Η άμεση γειτνίαση του νησιού μας με την εύφορη Ανατολή, εκ των πραγμάτων το είχε κάνει να είναι ευλογημένος τόπος. Αυτή εξάλλου η γειτνίαση το έκανε να το έχουν επισκεφθεί διάφοροι επιφανείς κατά το πέρασμά τους από την απέναντι περιοχή της Τρωάδος και του Μυτιληναίων Αιγιαλού. Επιφανέστερος όλων ο Απόστολος Παύλος. Αυτή η γειτνίαση, πριν από τη Μικρασιατική καταστροφή αποτελούσε την πραγματική ευλογία για τους Λέσβιους. Για πολλούς, αν όχι για όλους. Πέραν από αυτούς που πηγαινοερχόταν κάνοντας εμπόριο με τους απέναντι παραγωγούς κ.λπ., ως εκείνους που ξεχειμώνιαζαν στο νησί και πήγαιναν την Άνοιξη πάλι πίσω για τις κάθε λογής δουλειές τους στην Ανατολή, στον τόπο της επαγγελίας κατά πως μου έλεγε ο μακαρίτης ο παππούς μου. Και όταν αυτοί γύριζαν στο τέλος του φθινοπώρου στα χωριά τους, τα κεμέρια τους ήταν γεμάτα από παράδες, μαλάματα και ασήμια και μ αυτά στήριζαν οικογένειες, έχτιζαν σπίτια, αγόραζαν κτήματα, προίκιζαν κόρες, κ.λπ.
|  | | Η λαθρομετανάστευση και η απραξία της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
|
Για ενενήντα κοντά χρόνια μετά τη Μικρασιατική καταστροφή εκ των γνωστών αντικειμενικών λόγων τα σύνορα έκλεισαν και η γειτνίαση αυτή είχε καταστεί ένα αδιάφορο γεγονός, η όποια δε επαφή και επικοινωνία με και από τα Μικρασιατικά παράλια είχε στην πραγματικότητα εκλείψει. Προ λίγων μόνο ετών άρχισε μια χαλάρωση της κατάστασης αυτής και κάποια κινητικότητα από και προς τα Μικρασιατικά παράλια. Και φθάσαμε στην εποχή της καταραμένης της παγκοσμιοποίησης. Αυτής που τα δεινά των απλών ανθρώπων ανά τον πλανήτη και κυρίως από τις φτωχιές χώρες, τους έχουν κάνει να φεύγουν από τις εστίες τους για να βρουν κάπου να ζήσουν. Φεύγουν από τον τόπο που τους γέννησε για να αποφύγουν το θάνατο από την πείνα. Στο ίδιο αποτέλεσμα οδηγούν και οι διαφόρων μορφών τοπικοί πόλεμοι και οι κάθε είδους πολιτικές ανωμαλίες στα διάφορα κράτη. Έτσι πολλοί κάτοικοί τους από την Ασία και την Αφρική, γίνονται πρόσφυγες. Φεύγουν με κατεύθυνση κυρίως προς την Ευρώπη. Φεύγει ο Πακιστανός, φεύγει ο Αφγανός, φεύγει ο Ιρακινός, ο από το Μπαγκλαντές, ο Ινδός, κ.λ.π. και διασχίζει όλη την Ασία περπατώντας χιλιάδες χιλιόμετρα και φθάνει στα μικρασιατικά παράλια. Εκεί που φθάνει το κάθε καρυδιάς καρύδι. Πέραν από τους Ασιάτες εκεί φθάνουν και Αφρικανοί (Αιθίοπες, Σομαλοί, Αιγύπτιοι και άλλοι). Εκεί τους περιμένει ο Τούρκος σύγχρονος δουλέμπορος που τσεπώνοντας κάποιες χιλιάδες Ευρώ από την κάθε μια ταλαίπωρη αυτή ψυχή, προσπαθεί λαθραία να τους περάσει απέναντι, σε μας. Τους στοιβάζει σε ένα σαπιοκάραβο, σ ένα φουσκωτό τσόφλι, σε μια παλιόβαρκα για να τους φέρει στα νησιά μας. Ατυχώς τη μερίδα του λέοντος απ αυτούς, τη φέρουν στο δικό μας νησί. Σ΄ αυτή την Οδύσσεια για κάποιους δυστυχείς, το πλεούμενο που τους μεταφέρει γίνεται το φέρετρο τους και το πέρασμα απέναντι, το τελευταίο τους ταξίδι. Τα φιλόξενα νερά του Αιγαίου στο σκοτάδι και στη φουρτούνα (που επίτηδες επιλέγουν οι δουλέμποροι για να μη γίνουν αντιληπτοί από τους ακτοφύλακές μας), μετατρέπονται ατυχώς σε υγρό τάφο τους. Μεταξύ των νεκρών το τραγικό είναι ότι υπάρχουν γυναίκες. Το τραγικότερο μικρά παιδιά. Προ ολίγων εβδομάδων τα πέντε παιδιά που πνίγηκαν στην περιοχή μας, συγκλόνισαν το πανελλήνιο. Από τις 145.000 περίπου λαθρομετανάστες που μπήκαν στη χώρα το 2008, για το νησί μας που ατυχώς έχει γίνει η πρώτη πύλη εισόδου λαθρομεταναστών (με δεύτερη τη Σάμο) οι αριθμοί ξεπερνούν κατά πολύ τις 10.000.
Έτσι η γειτνίαση με την Ανατολή, από ευλογία που ήταν πριν από ενενήντα εκατό χρόνια αρχίζει σιγά - σιγά να γίνεται κατάρα για το νησί μας. Πώς ένα νησί σα το δικό μας να μπορέσει να φιλοξενήσει όλες αυτές τις χιλιάδες δύσμοιρους, που στο διακαή τους πόθο να περάσουν στην Ευρώπη, μας έρχονται λαθραία κατά χιλιάδες; Πού να κοιμήσεις όλες αυτές τις ψυχές; Πώς να τους ταΐσεις, πώς να τους γιατρέψεις, πώς να τους περιθάλψεις; Με τι υποδομές; Πού να τους στεγάσεις σε τελική ανάλυση όλους αυτούς που κάθε μέρα μας έρχονται σε καραβιές, σε συνδυασμό με το ότι πρέπει να μείνουν αρκετά μέχρι να ολοκληρωθούν οι όποιες διαδικασίες για να προωθηθούν εκεί που πρέπει στην ενδοχώρα; Και βέβαια όλα αυτά έχουν τις συνέπειες τις αρνητικές που φθάνουν στο σημείο να γινόμαστε πρώτη είδηση στα διεθνή ΜΜΕ, με φωτογραφίες, ανταποκρίσεις και εικόνες ανθρώπων στοιβαγμένων στο Κέντρο Κράτησης στην Παγανή. Φωτογραφίες από κει, με τραγικές φιγούρες πίσω απ τα κάγκελα κάνουν κατά καιρούς το γύρο του Κόσμου. Τι και αν τρέχουν και δεν φτάνουν οι δικοί μας, Δήμαρχοι, Νομαρχαίοι και λοιποί αρμόδιοι. Τι και αν η φιλευσπλαχνία κάποιων εκπροσώπων της Εκκλησίας προσφέρει τα μέγιστα για να απαλύνει τα δεινά αυτών των σύγχρονων αθλίων, που μας έρχονται από τα απέναντι. Τι και αν τρέχει ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Βούγιας στην Παγανή για να πει και να κάνει τα αυτονόητα για μας τους Έλληνες, τα παιδιά του Ξένιου Δία.
Ειδικότερα για κόμμα μας, το κόμμα της ανθρωποκεντρικής ιδεολογίας και της αντίστοιχης κυβερνητικής πρακτικής, η όποια βοήθεια στον κατατρεγμένο, τον αδύνατο, το βασανισμένο είναι σύμφυτο με την ύπαρξή μας. Αλλά μέσα στης κρίσης τον καιρό, με το χρέος των 300 δις Ευρώ να χαίνει ως πληγή αιμάζουσα που είναι έτοιμη να γαγγραινιάσει, να αφανίσει όλους μας και να διαλύσει το κράτος των Ελλήνων, τι να περισσέψει για να βοηθήσει αυτούς όλους τους ξεριζωμένους παγκόσμιους πρόσφυγες; Η προσφυγιά παλιά ήταν τοπικής εμβέλειας (ένθεν κακείθεν των συνόρων δύο αντιπάλων χωρών). Η σύγχρονη είναι πια διεθνούς εμβέλειας. Δεν υπάρχουν πια γι αυτούς τους ατυχείς, ούτε αποστάσεις, ούτε σύνορα.
Και ευλόγως κανείς αναρωτιέται. Σ αυτή όλη τη δυστυχία, ποία η αρωγή, ποία η συμπαράσταση, ποία η έμπρακτη βοήθεια των ταγών της εξουσίας στις Βρυξέλλες;
Πώς υλοποιούν τη φύλαξη των συνόρων μας που είναι και σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Μετά το Ευρώ, τον ορισμό Υπουργού Εξωτερικών που έγινε πρόσφατα (που σημαίνει ότι η Ένωση έχει ενιαία εξωτερική πολιτική), αυτό που μένει είναι η περιφρούρηση των συνόρων της. Στρατός, ακτοφυλακή και λοιποί ένστολοι θα πρέπει να περιφρουρούν τα σύνορά της. Έτσι τουλάχιστον ορίζει το Διεθνές δίκαιο και η αντίστοιχη πρακτική για την οποιαδήποτε κρατική οντότητα. Στην περίπτωσή μας γιατί δεν γίνεται αυτό; Η μικρή προσπάθεια που έχει γίνει με τη λειτουργία της Frontex, έχει δώσει σημάδια ανάσχεσης. Η κανονική φύλαξη των ακτογραμμών μας θα απέτρεπε το φαινόμενο. Ακόμη η Υπουργός της Ε.Ε., η βαρόνη εξ Αγγλίας, γιατί δεν επιβάλλει αυτό που διεθνώς γίνεται δηλ. το γύρισμα πίσω στην Τουρκία όλων αυτών που τους περνούν σε μας, οι Τούρκοι δουλέμποροι;
Όμως, η Ευρωπαϊκή Ένωση το μόνο μας κάνει είναι να μας θυμίζει με τους κάθε μορφής μεγαλοσχήμονές της, Ρουμπάϊ, Γούργκεν, Ρεν, Τρισσέ κ.λπ. ότι πρέπει να σφίξουμε κι άλλο το ζωνάρι. Να είμαστε λέει συνεπείς στις οφειλές μας. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι μήπως και το Ευρώ χάσει κάτι από την αξία του και τάχα αυτό οφείλεται στο δικό μας χρέος.
Γιατί πάντοτε πρέπει να είμαστε απολογούμενοι; Γιατί δεν τους θυμίζουμε τις δικές τους προς εμάς υποχρεώσεις;
Σε τελική ανάλυση, όταν οι διοικούντες την Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρούν τη λαθρομετανάστευση μία πληγή για το σύνολο της Ευρώπης και τα τρία τέταρτα ( ) του αριθμού των λαθρομεταναστών μπαίνουν από την Ελλάδα που έχει να φυλάξει ακτογραμμή 16.000 χιλιόμετρα (δηλ. όσος ο περίπλους της Αφρικής) γιατί δεν κάνουν αυτό που χρειάζεται και που μπορούν αν θέλουν, για να μειώσουν τουλάχιστον αν όχι να εξαφανίσουν το πρόβλημα αυτό; Έτσι η αβελτηρία αυτή των Βρυξελλών αφήνει τη χώρα να πορεύεται μόνη της στο νέο αυτό μαρτύριό της.
Όσο για μας, το δικό μας νησί, με την αρνητική διαφήμιση που καθημερινά παίρνει από την υπόθεση αυτή, το αποτέλεσμα είναι να επιτείνεται η οπισθοδρόμησή του, η υπανάπτυξη και η μιζέρια του. Αυτό που λέει η παροιμία « ήταν καλό το κλίμα, το έφαγε και ο γ . » ταιριάζει γάντι για την περίπτωσή μας.
Ηλιούπολη 22.01.2010
| | | | Επιστροφή |
| | ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ |
Ο «ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ» προγραμματίζει
να κυκλοφορήσει ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ
60 τουλάχιστον χρονογραφημάτων,
δημοσιευμένα στην εφημερίδα
τη δεκαετία του ΄30
Είναι χρονογραφήματα 23 γνωστών χρονογράφων της εποχής όπως: Τερπ. Αναστασιάδης, Ν. Σαραντάκος, Πέπη Δαράκη, Φοίβος Ανατολέας, Μ. Καλλοναίος, Ελ. Σιφναίου, Μ. Περαίος, Στρ. Παπανικόλας,
Χρ. Μολίνος, Κ. Μάκιστος, Στρ. Καρίπης,
Β. Ευαγγέλου και άλλοι.
Την επιλογή και την επιμέλεια της έκδοσης
έχει ο Αριστείδης Καλάργαλης.
Θα γίνουν προεγγραφές,
με τιμή 5 ευρώ το αντίτυπο |
| | | | | | | | | | | | | | | | | | |
|
