|
|  Το καλάμι είναι πάντα επικίνδυνο και στη σάτιρα - Μαξίμου Ενταύθα | 6 Φεβρουαρίου 2010 |
| | Με το συμπάθιο κ. Λαζόπουλε, αλλά οι απόλυτοι αφορισμοί δεν δείχνουν δημοκρατικό φρόνημα. Μόνον άνθρωποι που είτε έχουν ολοκληρωτικές αντιλήψεις, είτε επειδή έχουν ιππεύσει τον κάλαμο, θεωρούν εαυτούς κατόχους της απόλυτης αλήθειας και μοναδικούς κριτές των πάντων, μπορούν να λένε «όλοι οι πολιτικοί είναι κλέφτες», «όλοι οι δημοσιογράφοι τα πιάνουν», «όλοι οι ηθοποιοί είναι αδελφές», «όλες οι τραγουδίστριες κάνουν βίζιτες».
Προβάλατε στην εκπομπή σας ένα βίντεο ηλεκτρονικής επεξεργασίας, με το οποίο εμφανίζατε τον πρωθυπουργό της χώρας να ...τον πηδά ένας ευρωπαίος επίτροπος. Ασκήσατε με ένα δικό σας τρόπο κριτική. Και τώρα θυμώνετε γιατί με αυτή σας την επιλογή προκαλέσατε την κριτική κάποιων δημοσιογράφων. Και προχωρήσατε, μιλώντας σε ραδιοφωνική εκπομπή του κ. Χατζηνικολάου, σε έναν απαράδεκτο αφορισμό:
"Oι δημοσιογράφοι είναι σαν μια ανοιχτή επιτροπή επειδή παίρνουν μισθό από το ΠΑΣΟΚ και πρέπει να δικαιολογήσουν στον Παπανδρέου το μισθό τους τρέχουν να του μεταφέρουν ότι τον έθιξε ο Λάκης Λαζόπουλος με το video".
Που να αποδώσω την απολυτότητα του αφορισμού; Σε κατάλοιπα ολοκληρωτικών αντιλήψεων και αυθαιρέτου προνομίου «φωτισμένης πρωτοπορίας» που σας άφησε το νεανικό πέρασμά σας από την ΚΝΕ; Ή σε επικινδύνως εξελισσόμενη αυτάρκεια και αυταρέσκεια που προσφέρει το περιίπτασθαι τους αιθέρας επί καλάμου;
Ή μήπως πρέπει να σας ζητήσω στοιχεία για το ποιοι, πόσο, πότε και από ποιον πληρώθηκαν, ώστε να αξιώσω και εγώ δικαστικώς τα ...δεδουλευμένα μου;
Έκπαλαι σε τούτο τον τόπο ανθούσε η σάτιρα. Και της αναγνωριζόταν όχι μόνον η ελευθερία έκφρασης αλλά ακόμη και η ελευθεριότητα. Αυτό όμως δεν σήμαινε ποτέ ότι δεν υπάρχουν όρια, πέρα από τα οποία, η κατάχρηση οδηγεί ακόμη και σε έγκλημα. Δραματικότερη επιβεβαίωση αυτής της πικρής αλήθειας είναι η περίπτωση του κορυφαίου εκπροσώπου του σατιρικού δράματος, στην μεγάλη ακμή του Ελληνισμού, του Αριστοφάνη. Ο οποίος, ξεπερνώντας τα όρια, δημιούργησε το κοινωνικό φαινόμενο της υστερίας κατά του Σωκράτη, διαμορφώνοντας με «λαϊκίστικες ατάκες», μέσα από το έργο του «Νεφέλαι», την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που οδήγησε στη θανατική καταδίκη του μεγάλου φιλοσόφου.
Σήμερα βέβαια υπερηφανευόμαστε και για το Σωκράτη και για τον Αριστοφάνη, ξεχνάμε το μελανό σημείο του δευτέρου, διό και αποφεύγουμε επιμελώς να ανεβάζουμε το συγκεκριμένο έργο του, που συνιστά μια επιτομή για το πως η σάτιρα μπορεί να γίνει Ανθρωποφάγος.
Όπως βεβαίως και η δημοσιογραφία.
Γ. Π. ΜΑΣΣΑΒΕΤΑΣ
giorgis@massavetas.gr
| | | | Επιστροφή |
| | ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ |
Ο «ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ» προγραμματίζει
να κυκλοφορήσει ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ
60 τουλάχιστον χρονογραφημάτων,
δημοσιευμένα στην εφημερίδα
τη δεκαετία του ΄30
Είναι χρονογραφήματα 23 γνωστών χρονογράφων της εποχής όπως: Τερπ. Αναστασιάδης, Ν. Σαραντάκος, Πέπη Δαράκη, Φοίβος Ανατολέας, Μ. Καλλοναίος, Ελ. Σιφναίου, Μ. Περαίος, Στρ. Παπανικόλας,
Χρ. Μολίνος, Κ. Μάκιστος, Στρ. Καρίπης,
Β. Ευαγγέλου και άλλοι.
Την επιλογή και την επιμέλεια της έκδοσης
έχει ο Αριστείδης Καλάργαλης.
Θα γίνουν προεγγραφές,
με τιμή 5 ευρώ το αντίτυπο |
| | | | | | | | | | | | | | | | | | |
|
