Στις 4 Οκτωβρίου 1995, Υπουργός Τουρισμού, υπογράφω την απόφαση χωροθέτησης της Μαρίνας Μυτιλήνης, και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, ΦΕΚ 859/Β/13-10-1995 (έγγραφο 1).
Από τις αρχές της δεκαετίας του '80, η χώρα μας αναπτυσσόταν τουριστικά βασισμένη κυρίως στις ιδιωτικές επενδύσεις στον Ξενοδοχειακό τομέα, και σημαντικό ρόλο βεβαίως, είχαν οι Αναπτυξιακοί Νόμοι 1116/80 & 1262/82.
Όμως οι αναγκαίες δημόσιες υποδομές για την υποστήριξη, και αναβάθμιση του προσφερόμενου τουριστικού προϊόντος, στο σύνολό τους υστερούσαν.
Η συζήτηση για δημιουργία ΜΑΡΙΝΩΝ για προσέλκυση υψηλού επιπέδου επισκεπτών κυριαρχούσε.
Μέχρι τότε λειτουργούσαν τρεις Μαρίνες, δύο στην Αττική, και μια στην Κέρκυρα (Γουβια).
Το ιστορικό της Μαρίνας Μυτιλήνης είναι μακρύ, το 1985, επικεφαλής της Νομαρχίας Λέσβου, προσκαλώ τον τότε Γενικό Γραμματέα της ΕΟΤ, Νίκο Σκουλά και επισκεπτόμαστε πιθανές περιοχές στην Λέσβο και Λήμνο κατάλληλες για χωροθέτηση Μαρινών.
Στην σύσκεψη με τους φορείς, οι προτάσεις που κατατέθηκαν ως προς την χωροθέτηση της, ήταν για την Απάνω Σκάλα, που όμως ήταν απαγορευτική λόγω του Αρχαίου Λιμανιού, και της Παναγιούδας, όπου ήταν επίσης ανέφικτο να γίνει διότι μόνο για τις χερσαίες εγκαταστάσεις χρειαζόταν να μπαζωθεί όλο το λιμανάκι, που τότε γινόταν, και δεν θα είχε γίνει η υπέροχη πλακόστρωτη πλατειούλα και όλη η ανάπλαση.
Το 1994, Υφυπουργός Πολιτισμού, σε σύσκεψη με τον Υπουργό Τουρισμού Δ. Λιβανό, και τις υπηρεσίες του ΕΟΤ, κατέθεσα την πρόταση για την χωροθέτηση της Μαρίνας στον Μακρύ Γιαλό.
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΝΤΥΠΟ "Δ"