Το σήμα για πιθανή εκδήλωση φωτιάς που έλαβε η Πυροσβεστική Υπηρεσία Μυτιλήνης στο παλιό εργοστάσιο βυρσοδεψίας Σουρλάγκα στη Ευρειακή Γέρας το μεσημέρι της Τρίτης, ήταν η αιτία να αναπολήσουμε τα άλλοτε μεγαλεία της επιχείρησης, την οικονομική άνθιση, τις θέσεις εργασίας, την εκτόξευση του εμπορίου, το πώς μια περιοχή που οι κάτοικοι της είχαν ως βασική απασχόληση και τρόπο βιοπορισμού την αλιεία, με το βυρσοδεψείο μετατράπηκε σε μια βιομηχανική περιοχή, με αναγνώριση και κύρος και εκτός Ελλάδος.
Τα χρόνια περνούσαν με τους ιδρυτές να δουλεύουν περισσότερες ώρες και από τους υπαλλήλους τους, αφού πρώτοι έφταναν στην επιχείρησή τους και έφευγαν τελευταίοι. Μέχρι που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και αναγκάστηκε να βάλει λουκέτο καθώς κατηγορήθηκε ως ρυπογόνα, παρά την ύπαρξη και λειτουργία βιολογικού.
Τα κτήρια έκτασης 5χιλ. τετραγωνικών, επιχειρήθηκε να πουληθούν, σε κάποια στιγμή «έμεινα» στον τότε δήμο, που σχεδίαζε να τα μετατρέψει σε αίθουσες πολιτισμού. Τα μηχανήματα και όλος ο εξοπλισμός θα μεταφερόταν σε επιχείρηση εκτός Ελλάδας. 
Όπως και ναχει δεν θα έμενε αναξιοποίητο. Κατά καιρούς διάφορες πληροφορίες αξιοποίησης διέρρεαν. Όμως δυστυχώς μέχρι σήμερα, τίποτα δεν έχει γίνει. Καμιά αξιόλογη πρωτοβουλία και όπως είναι επόμενο, επέρχεται η φυσική φθορά του κτηρίου. Όπως και πολλών άλλων βιομηχανικών πετρόχτιστων της περιοχής.
Είναι κρίμα όλος αυτός ο πλούτος να μένει ανεκμετάλλευτος και να εγκαταλείπεται η ιστορία στο χρόνο και την λήθη. Ένα ένα τα κτήρια χάνονται, γκρεμίζονται, ενώ θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν ποικιλοτρόπως εκτός από αίθουσες πολιτισμού, μουσειακούς χώρους, ακόμα και ως μικρές ξενοδοχειακές μονάδες, με τις αναγκαίες τροποποιήσεις. Αρκεί να έμεναν ζωντανά κύτταρα, δίνοντας παράλληλα ζωή και οικονομική ώθηση στην μοναδική σε ομορφιά περιοχή

Η  ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΝΤΥΠΟ "Δ'