Περπατώντας στην οδό θάσου το στενό πλακόστρωτο δρομάκι που βγαίνει στην Αρχιπελάγους, τώρα τις τελευταίες ημέρες με τους δυνατούς ανέμους, άκουγες κάτι παράξενους ήχους, που έμοιαζαν με χαλάζι, μόνο που δεν είχε διάρκεια ή συνέχεια.  Όσο όμως κι αν προσπαθούσες δεν καταλάβαινες ούτε από πού προερχόταν, ούτε τι το προκαλούσε. Πού να το φανταστείς όμως αν δεν είσαι της περιοχής και δεν ζεις την καθημερινότητα του δρόμου.
Την απορία μας έλυσαν οι καταστηματάρχες –λιγοστοί πια στον δρόμο αυτό- : «ξεκίνησαν –λένε-πάλι να πέφτουν πέτρες». Ο λόγος για το παρακείμενο κτίσμα, που μέχρι πέρυσι στέγαζε τις εγκαταστάσεις της ποτοποιίας Ματθαίου, αλλά αναγκάστηκε να φύγει από τον συγκεκριμένο χώρο λόγω των προβλημάτων που παρουσίαζε».
Το κτήριο ανήκει στα φιλανθρωπικά καταστήματα, αλλά δεν φαίνεται να γίνονται οι πρέπουσες και αναγκαίες παρεμβάσεις, ούτε σε αυτό, ούτε σε άλλα της ιδιοκτησίας τους, με αποτέλεσμα να μένουν έρμαια στο έλεος και την σκληρότητα του  χρόνου και της φθοράς, δημιουργώντας επικίνδυνες συνθήκες για την ακεραιότητα των περαστικών. Εξάλλου το παράδειγμα είναι πρόσφατο. Όλοι θυμόμαστε την πτώση τμήματος του τοίχου άλλου εγκαταλειμμένου κτηρίου δύο στενά παρά πέρα, πάνω σε σταθμευμένο όχημα, προκαλώντας υλικές φθορές, χωρίς ευτυχώς να υπάρξουν τραυματισμοί.
Στο οίκημα της οδού Θάσου, έχουν βέβαια τοποθετηθεί μεταλλικά προστατευτικά όμως ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι θα αντέξουν σε μια πτώση της τοιχοποιίας του και των ογκωδών της λίθων;
Όπως επίσης αναρωτιόμαστε τι περιμένει η πολιτεία για να υποχρεώσει τους ιδιοκτήτες για τις αναγκαίες επεμβάσεις.
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΝΤΥΠΟ "Δ"