Οι καταγγελίες της πρώην αντιδημάρχου πολιτισμού του δήμου δυτικής λέσβου, ήταν γροθιά στο στομάχι της τοπικής αυτοδιοίκησης . Ήταν μια σκληρή γλώσσα, που αν ανταποκρίνεται ή όχι στην πραγματικότητα, αυτό το δείξει η έρευνα και οι δικαστικές αποφάσεις, αν τελικά η υπόθεση οδηγηθεί στα δικαστήρια.
Ίσως οι καταγγελίες αυτές, γίνουν η αιτία και για περαιτέρω έρευνα σε άλλες περιπτώσεις αυτοδιοικητικών που αφοράν στην διαχείριση κονδυλίων. Σίγουρα όλα αυτά απαιτούν χειροπιαστές αποδείξεις και όχι έπεα πτερόεντα, διαφορετικά θα θεωρηθούν συκοφαντίες. Το θέμα είναι ποιος έχει τα κότσια να μπει σε τέτοιες διαδικασίες, να διαλύσει κατεστημένα ετών, και να σπάσει τυχόν «αποστήματα». Τόσο το κράτος όσο και οι πολίτες οφείλουν να γνωρίζουν πώς γίνεται η διαχείριση των ποσών που υπάρχουν στα ταμεία της εκάστοτε τοπικής αυτοδιοίκησης και των δύο βαθμών. 
Γιατί κατά καιρούς πολλά λέγονται, ακόμα περισσότερα ακούγονται και τελικά ποιος πληρώνει το μάρμαρο;;;
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΝΤΥΠΟ "Δ"