Για τους συνδρομητές του επαρχιακού τύπου που διαμένουν σε χωριά και σε πόλεις μακριά από την πόλη όπου βρίσκεται η έδρα και ο τόπος έκδοσης της κάθε εφημερίδας, είναι γνωστό το πρόβλημα της μη εφαρμογής της τακτικής και χρονικά υποφερτής αναμονής παράδοσης των εντύπων. Εκεί όπου υπάρχει η ανάγκη των ΕΛΤΑ, και οι διανομείς αδυνατούν να φτάσουν σε όλους τους συνδρομητές, η διανομή εκτελείται με ρυθμούς τραυματισμένης και μισοπεθαμένης χελώνας. Τα λαμβάνουν με καθυστέρηση ενός ακόμα και δύο μηνών και εκτός από τις 22 εκτυπώσεις, φτάνουν στα χέρια τους 2-4 φύλλα.
Την στιγμή που γίνεται αγώνας να κρατήσουν οι εκδότες  τους συνδρομητές, προσπαθώντας να τους ευχαριστήσουν, τα ΕΛΤΑ διατείνονται ότι «η διανομή εκτελείται με την προβλεπόμενη συχνότητα, και η  διακίνηση του Τύπου αποτελεί υπηρεσία αυξημένης σημασίας για τα Ελληνικά Ταχυδρομεία».
Η κοροϊδία ξεπερνά κάθε προηγούμενο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις επιχειρήσεις.
Όμως πέραν των εκδόσεων που καθυστερούν, το ίδιο συμβαίνει και με την αλληλογραφία.
Όπως διηγείται συμπολίτισσά μας είχε στείλει δύο ευχετήριες κάρτες στα εγγόνια της αρχές Δεκεμβρίου πολύ πριν από τις γιορτές των Χριστουγέννων. Ο καιρός περνούσε, μετρήσαμε όλον τον Δεκέμβριο, φτάσαμε στην πρωτοχρονιά, τελειώσε και  ο Ιανουάριος ,μπήκαμε στον Φεβρουάριο και τελικά, τα εγγόνια έλαβαν τις ευχετήριες κάρτες μόλις προχθές.
Μπορεί να άργησαν αλλά τελικά έφτασαν στον προορισμό τους. Κάλλιο αργά παρά ποτέ...
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΝΤΥΠΟ "Δ"