Του Φίλιππου Ζάχαρη (filippos.zaharis@yahoo.gr)

Νέος κύκλος διαμαρτυριών για το ασφαλιστικό, αγροτικές κινητοποιήσεις και πολίτες σε απόγνωση, ψάχνουν εναγωνίως για λύσεις τις εποχές της λιτότητας εξ αριστερών, αφού η εκ δεξιών υπέδειξε τον δρόμο. Μια κυβέρνηση, που όπως αναμένεται θα αντιμετωπίσει δυναμικά αυτές τις κινητοποιήσεις αν «παρεκκλίνουν από την πορεία». Και μια αντιπολίτευση που «συστήνει ψυχραιμία», καλώντας τους αγρότες να μην κλείσουν τους δρόμους.

Και επειδή το παιχνίδι αυτό έχει πάρει απρόβλεπτες διαστάσεις, καθώς όλες οι επαγγελματικές τάξεις θίγονται από το προτεινόμενο ασφαλιστικό, καλόν είναι να μπουν τα πράγματα στη σωστή τους βάση: Οι αγρότες δεν διαμαρτύρονται για πρώτη φορά, ούτε οι ελεύθεροι επαγγελματίες φορολογούνται σε τέτοιο βαθμό μόλις το 2016. Πόσο μάλλον οι συνταξιούχοι και οι μισθωτοί, που βλέπουν τα εισοδήματά τους να μειώνονται για μια ακόμη φορά δραματικά. Δεν είναι η παρθενική φορά, λοιπόν, καθώς το κακό ξεκινά από παλιά. Η μόνη διαφορά είναι πως η εξουσία τάιζε τις μάζες για κάποιο χρονικό διάστημα για να μην αντιδρούν. Το τάισμα, όμως, αυτό δεν αφορούσε όλες τις επαγγελματικές τάξεις. Γιατί πάντα και φτωχοί υπήρχαν, όπως και άνεργοι.

Τώρα η διαφορά είναι πως η καταστολή θα έρθει από τα αριστερά και πως η αντιπολίτευση ασκείται χαλαρά. Κατά τα άλλα, και πάλι τα ΜΑΤ θα αντιπαρέλθουν τον αγώνα των αγροτών, το ίδιο όπως και τα κόμματα, που από τη μια στιγμή στην άλλη αλλάζουν ρόλους και σκοπούς. Δεν μένει παρά να δούμε και το ΚΚΕ στην κυβέρνηση, για να αποδειχθεί περίτρανα το «πόσα φίδια πιάνει ο σάκος», όταν οι «σύντροφοι» θα κρύψουν τις ντουντούκες και θα ακολουθήσουν την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, στη λεγόμενη καταστολή εξ αριστερών. Να είστε σίγουροι για αυτό, όπως διαψεύστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, έτσι με τον ίδιο εύκολο τρόπο θα ξεπουλήσουν και αυτοί τα πάντα.

Το μέλι της εξουσίας ουδείς εμίσησε και το «δοξασμένο» κόμμα έχει να παρουσιάσει πολλά στην πάλαι ποτέ σταλινική Ρωσία. Αλλά ας τους αφήσουμε στις ψευδαισθήσεις τους όλους αυτούς τους αριστερο-δεξιούς που παλληκαρίζουν στην αντιπολίτευση και κιοτεύουν όταν γίνονται εξουσία. Έτσι ήταν πάντα, η ιστορία το διδάσκει.

Και πάλι, λοιπόν, ο κόσμος στους δρόμους, αυτή τη φορά κατά πάντων, δικαίων και αδίκων. Τι θα κάνει ο Αλέξης Τσίπρας; Θα πάει κόντρα στους δανειστές ή θα επαναλάβει το γνωστό δεξιο-σοσιαλιστικό σύνθημα των προηγούμενων κυβερνήσεων περί του μη χείρον βέλτιστον; Θα κάνει την κίνηση αμφισβήτησης των εταίρων, όταν έχει λαμβάνειν έστω και με το ζόρι; Ασφαλώς και όχι. Η μελιστάλαχτη αριστερά -συστημική και μη έχοντας τον ρεφορμισμό στο τσεπάκι, θα κατεβάσει για μια άλλη φορά τα ρολά στις φωνές για απεμπλοκή από τα όποια τυραννικά μνημόνια, κάνοντας πως δεν ακούει ή δεν βλέπει.

Το δε φοβερό και τρομερό «Κέντρο», για το οποίο ερίζουν μέχρι θανάτου από ΝΔ μέχρι Ποτάμι ακόμη και «Ένωση Κεντρώων», θα είναι ο προτεινόμενος δρόμος για τους ψηφοφόρους, που και τι δεν θα δώσουν για να δουν το κόμμα τους στην εξουσία.

Έχουμε και λέμε λοιπόν: Το μενού περιέχει αριστερές - ριζοσπαστικές αλχημείες, πασπαλισμένες από σταλινική συνιστώσα και μοδάτη κεντροδεξιά αντιπολίτευση, συν τις ονειρώξεις των νεοφασιστών, μας κάνουν έναν αχταρμά χωρίς προηγούμενο. Θα δούμε λέτε και άλλες «συμμαχίες», όπως αυτή μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ; Θα δείξει. Μέχρι τότε πάντως, μην περιμένετε ο Τσίπρας να σας εκπλήξει θετικά, αφού και οι υπογραφές έχουν πέσει από το καλοκαίρι και οι παραχωρήσεις έχουν γίνει εδώ και χρόνια με τις ευχές της αντιπολίτευσης.

Τι θα δούμε; Απλά τα κόμματα να αποδομούνται οριστικά και αμετάκλητα γιατί πολύ απλά δεν έχουν τι άλλο να πουν. Έφτασε αυτός ο καιρός, λοιπόν. Και παρά το γεγονός ότι αρκετοί ακόμη πολίτες εξακολουθούν να μένουν πιστοί στα ξεθωριασμένα αυτά κόμματα, η ζημιά πάραυτα έχει γίνει. Και αν αυτή τη φορά δεν αφήσει η αριστερή καταστολή να ανθίσουν οι αντιδράσεις, αν η αντιπολίτευση στο σύνολό της δεν σαμποτάρει για μια ακόμη φορά τις κινητοποιήσεις, δεν απομένει και πολύς καιρός ακόμη. Οι πολίτες τα έχουν δει όλα. Έχουν βγάλει τα συμπεράσματά τους. Αυτοί θα κρίνουν, με λίγα λόγια πώς θα πορευθούν. Βάζοντας στην άκρη δεξιές, σοσιαλδημοκρατικές, αριστερές, σταλινικές, κεντρώες και νεοφασιστικές αλχημείες, που συνοδεύουν την εκάστοτε καταστολή των ιδεών.