Ο Παναγιώτης Σαμάρας είδε το φώς της ζωής στα Λουτρά το 1906, από όπου κράτησε την παιδική μνήμη να ψαρεύει με αυτοσχέδιους καλαθένιους κύρτους στο Ακόθ.  Μετακόμισε μικρός με την οικογένειά του, στο Νιό Χωριό της Μυτιλήνης
Γεννήθηκε σε φτωχή οικογένεια και πάλεψε πολύ σκληρά για να μπορέσει να πετύχει τους στόχους και τα όνειρά του. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Με ομάδα νέων Δημοτικιστών, υποδέχθηκε τον Γιάννη Ψυχάρη στη Μυτιλήνη το καλοκαίρι του 1925. Πρωτοδιορίστηκε καθηγητής στις Σέρρες όπου και γνώρισε την μετέπειτα σύζυγό του Βέτα. Σύντομα μετατέθηκε στη Μυτιλήνη και συνέδεσε τη ζωή του μόνιμα με τη Λέσβο μέχρι τη συνταξιοδότησή του, εκτός από το μικρό διάστημα το 1951-1952, που δίδαξε στο ελληνικό Γυμνάσιο του Χαρτούμ.
Άψογος και με υποδειγματική ευσυνειδησία στα εκπαιδευτικά του καθήκοντα, με τρόπο διδασκαλίας ζωντανό και γλαφυρό, κέρδισε τη θέση του ανάμεσα στους μεγάλους Λέσβιους εκπαιδευτικούς και  τον τιμητικό τίτλο «Δάσκαλος».
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΝΤΥΠΟ "Δ"