Πολύ κουβέντα τελικά για το φράγμα Σεδούντα, η ζημιά του οποίου και αποκαταστάθηκε άμεσα και το σύστημα λειτούργησε, όπως και τα δύο προηγούμενα χρόνια, και το φράγμα είναι πλέον γεμάτο, γεγονός που εξασφαλίζει την επάρκεια νερού για τους θερινούς μήνες στην περιοχή του Πλωμαρίου και γενικότερα η κατάσταση είναι ιδιαίτερα καθησυχαστική.
Ας αφήσουμε λοιπόν προς το παρόν και κατά μέρος την Σεδούντα να γεμίζει και να υδροδοτεί, και ας ασχοληθούμε και με κανένα άλλο φράγμα ή λιμνοδεξαμενή, όπως για παράδειγμα την λιμνοδεξαμενή του Βαφειού. 
Και –για να προλάβουμε τις αντιδράσεις- δεν αναφερόμαστε στους δημοτικούς συμβούλους του δήμου Μυτιλήνης , που θα μας πουν ότι «εμείς ενδιαφερόμαστε για θέματα του δήμου μας και όχι των όμορων», αλλά σε γενικότερο επίπεδο διοίκησης και υπηρεσιών.
Για παράδειγμα, χρόνια ολόκληρα σε πλήρη εγκατάλειψη βρίσκεται η λιμνοδεξαμενή του Βαφειου που θα έπρεπε να υδροδοτεί τόσο τη Μήθυμνα όσο και την Πέτρα. Και όμως όλη η γεωμεμβράνη που θα έπρεπε να καλύπτει την λιμνοδεξαμενή, που εγκαινιάστηκε τον Αύγουστο του 1995, ελαχιστότατα εξυπηρέτησε τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους της περιοχής. Όλη η μεμβράνη ξηλώθηκε ενώ και οι αγωγοί σπούσαν με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η απόδοση και ο σκοπός για τον οποίο είχε κατασκευαστεί. Η αδιαφορία τόσα χρόνια είναι χαρακτηριστική, αφήνοντας ουσιαστικά  το έργο ανενεργό και αναποτελεσματικό. Βρισκόταν λύσεις ανέφικτες, και γινόταν επιχειρήσεις για ένταξη σε διάφορα χρηματοδοτικά προγράμματα, με το αποτέλεσμα να είναι απελπιστικό.
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΝΤΥΠΟ "Δ"