Ο πόλεμος που εξελίσσεται τις τελευταίες ημέρες στη Μ. Ανατολή και η μυρωδιά του που γίνεται όλο και πιο έντονη στη γειτονιά μας, δημιουργεί σε πολλούς  ένα αίσθημα φόβου, θεωρώντας ότι ποτέ δεν γνωρίζεις τι μπορεί να συμβεί, όταν μάλιστα βλέπεις ότι στόχος γίνονται και  βάσεις της Κύπρου, σε απόσταση αναπνοής από τη χώρα μας. 
Εκείνο που μας βάζει σε σκέψεις είναι τα καταφύγια, στα οποία και στο παρελθόν έχουμε αναφερθεί πολλάκις. Γνωρίζοντας ότι δεν είναι λειτουργικά, ούτε συντηρημένα, μεταφέρουμε την διαχρονική αγωνία των συντοπιτών μας για το πού και πώς θα κινηθούν αν και όποτε χρειαστεί. Αν και γνωρίζουμε ότι υπάρχουν κτήρια που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως καταφύγια, εντούτοις ο καθένας θα επιθυμούσε να ήταν πληροφορημένος και να ξέρει.
Η διοίκηση της 98ΑΔΤΕ,  γνωρίζοντας την εμπειρία και τις γνώσεις του νέου στρατιωτικού διοικητή στον ηλεκτρονικό πόλεμο, θα πρέπει σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση να προβούν στις απαραίτητες ενέργειες και δράσεις για τα αυτονόητα.
Η φλεγόμενη ζώνη είναι πολύ κοντά, και ας μην ξεχνάμε ότι με τους γείτονές μας, τον μεγαλοϊδεατισμό και την Γαλάζια πατρίδα των ονείρων τους, καλύτερα να είμαστε προετοιμασμένοι παρά ...κοιμισμένοι.