Επί τουλάχιστον μία εβδομάδα, τέσσερις τουρκικές μηχανότρατες αλιεύουν παράνομα εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, σε μία από τις πλέον ευαίσθητες και οικολογικά σημαντικές θαλάσσιες περιοχές του Αιγαίου, μεταξύ Σάμου, Φούρνων και Πάτμου, εφαρμόζοντας μία από τις πλέον καταστροφικές αλιευτικές μεθόδους για τα θαλάσσια οικοσυστήματα, επισημαίνεται σε αναφορά του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος».
Με πρόσχημα και αφετηρία μία μικρή έκταση διεθνών υδάτων νότια της Σάμου, περίπου 8 Χ 13 χιλιομέτρων, η οποία θα μπορούσε να αλιευθεί από μία μόνο μηχανότρατα μέσα σε λίγες ώρες, τέσσερις τουρκικές μηχανότρατες δραστηριοποιούνται αδιάκοπα στην ευρύτερη περιοχή, νότια της Σάμου και πέριξ των Φούρνων, των Αρκιών, της Πάτμου και του Αγαθονησίου, αλιεύοντας αδιάλειπτα επί τουλάχιστον επτά ημέρες και νύχτες. Το περιστατικό αυτό δεν είναι πρωτόγνωρο• αντίθετα, επαναλαμβάνεται και επιδεινώνεται χρόνο με τον χρόνο.
Το πλέον ανησυχητικό είναι ότι, κατά τη διάρκεια της νύχτας, η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο ανεξέλεγκτη. Σύμφωνα με μαρτυρίες αλιέων και κατοίκων της περιοχής, αλλά και με καταγραφές από τα ερευνητικά σκάφη του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος, οι συγκεκριμένες μηχανότρατες εισέρχονται εντός της προστατευόμενης θαλάσσιας περιοχής των Φούρνων. Η περιοχή αυτή θεσμοθετήθηκε τον Ιούνιο του 2025 ως η πρώτη στην Ελλάδα, όπου ισχύει καθολική απαγόρευση της αλιείας με μηχανότρατες, με στόχο την προστασία των μοναδικών κοραλλιγενών οικοσυστημάτων της, αποτελώντας ορόσημο για τη θαλάσσια προστασία στη χώρα.
Το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας βρίσκεται στα νερά της περιοχής και, παράλληλα με την ερευνητική του δραστηριότητα, εντοπίζει και, όπου αυτό είναι εφικτό, προσπαθεί επί ώρες και μέρες να αποτρέπει τα περιστατικά καταστροφικής και παράνομης αλιείας. Παρόλο που τα σκάφη του Ινστιτούτου εναλλάσσονται στην περιοχή, δεν είναι δυνατό να βρισκόμαστε εκεί νυχθημερόν, ούτε φυσικά η επιτήρηση και η εφαρμογή της αλιευτικής νομοθεσίας αποτελούν αρμοδιότητα του Ινστιτούτου.
Επισημαίνεται ότι όλα αυτά συμβαίνουν σε χρονική περίοδο κατά την οποία, σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, απαγορεύεται η χρήση κάθε συρόμενου αλιευτικού εργαλείου στα ελληνικά χωρικά ύδατα, και αποτελεί την μόνη περίοδο που τα ιχθυαποθέματα και τα θαλάσσια οικοσυστήματα έχουν μία ελπίδα ανάκαμψης από την έντονη υπεραλίευση που προκαλείται, ιδίως στη συγκεκριμένη περιοχή, από τις ελληνικές μηχανότρατες.
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΝΤΥΠΟ "Δ"