Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πλωμαρίου "Το Πόλιον", στο πλαίσιο των πολύπλευρων προσπαθειών του για τη διάσωση και την ανάδειξη της ξυλοναυπηγικής τέχνης, των παραδοσιακών καϊκιών και της ναυτοσύνης γενικότερα του Πλωμαρίου, της Λέσβου και του Αιγαίου, παρουσίασε πέρυσι το 1ο μέρος των αποτελεσμάτων αυτών των προσπαθειών με την προβολή του ντοκιμαντέρ.
Φέτος, στις 15 τρεχ., στις 7.30 το απόγευμα, θα πραγματοποιηθεί στη Μαρίνα Πλωμαρίου εκδήλωση – αφιέρωμα που θα περιλαμβάνει, και την παρουσίαση του λευκώματος Ξυλοναυπηγική παράδοση του Πλωμαρίου. Αφιέρωμα στους καραβομαραγκούς Δούκα Γιαμουγιάννη και Ανδρέα Λιόλιο που έφυγαν πρόωρα και σχεδόν ταυτόχρονα το 2021, αλλά και στους προγόνους τους και σε όλους τους μαστόρους των ταρσανάδων και γενικότερα στη ναυτοσύνη του Αιγαίου. 
Στόχος και σκοπός του συλλόγου ήταν και είναι η διάσωση, η ανάδειξη της απαράμιλλης ξυλοναυπηγικής τέχνης τους που χάνεται, καθώς και η συνέχιση της ναυπήγησης και των ταξιδιών των ελληνικών παραδοσιακών σκαφών προς όφελος της ελληνικής δημιουργικής οικονομίας.
Η Λέσβος, το μεγαλύτερο νησί του ανατολικού Αιγαίου, στο σταυροδρόμι των θαλασσινών διαδρομών, κοντά στις μικρασιατικές ακτές, περιλαμβάνει πολλές περιοχές, που έπαιξαν ιδιαίτερο ρόλο στη ναυτική ιστορία του Αρχιπελάγους, όπως η Μυτιλήνη, το Πλωμάρι, το Σίγρι, η Ερεσός, ο Μόλυβος, η Πέτρα, ο Πολιχνίτος, το Πέραμα, η Κουντουρουδιά, τα Λουτρά κ.ά..
Το Πλωμάρι αποτελούσε το φημισμένο ναυπηγικό κέντρο της Λέσβου και έναν από τους σημαντικότερους ναυτότοπους στο Αιγαίο.
Οι αποδείξεις της ναυτικής δραστηριότητας των Πλωμαριτών από τα μέσα του 18ου αιώνα είναι πολλές: στον στόλο των Υδραίων και των Ψαριανών, που έδρασαν στο πλευρό των Ρώσων κατά το Ρωσο-Τουρκικό Πόλεμο του 1768-1774, πήραν μέρος και καράβια από το Πλωμάρι που σημαίνει ότι, στα μέσα του 18ου αιώνα, η ναυτιλία του ήταν σε μεγάλη ακμή κ.ά. 
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΝΤΥΠΟ "Δ"