Τα τελευταία χρόνια ακούμε συχνά συνθήματα, βλέπουμε εκδηλώσεις ευαισθητοποίησης, ανακοινώσεις, πλατφόρμες καταγγελιών και πλήθος δηλώσεων και εξαγγελιών για την ανάγκη αντιμετώπισης του προβλήματος του σχολικού εκφοβισμού. Όλα αυτά έχουν τη σημασία τους. Όμως, όσο κι αν είναι χρήσιμη η δημόσια συζήτηση, οφείλουμε να αναρωτηθούμε αν τελικά προσεγγίζουμε το ζήτημα με τον βαθμό ουσίας που απαιτείται.
Ίσως έχει έρθει η στιγμή να γίνουμε περισσότερο ουσιαστικοί και λιγότερο επικοινωνιακοί• περισσότερο αληθινοί και άμεσοι και λιγότερο θιασώτες μιας επιφανειακής πολιτικής ορθότητας. Τα συνθήματα, οι δηλώσεις και τα ευχολόγια έχουν αξία μόνο όταν συνοδεύονται από ειλικρινή διάθεση αυτοκριτικής. Διαφορετικά κινδυνεύουν να μετατραπούν σε μια άσκηση δημοσίων σχέσεων, χωρίς πραγματικό αντίκρισμα στη σχολική καθημερινότητα.
Υπάρχει η εύλογη ανησυχία ότι η σύγχρονη  σχολική των ηλεκτρονικών πλατφορμών, αλλά και η καλλιέργεια μιας κουλτούρας καταγγελιών και η ιδιότυπη ροπή στην ποινικοποίηση της σχολικής ζωής δεν οδηγούν απαραίτητα σε ουσιαστική βελτίωση του σχολικού κλίματος. Αντί να ενισχύουν τον αμοιβαίο σεβασμό ανάμεσα σε μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς, συχνά καλλιεργούν ένα στείρο κλίμα καχυποψίας και αντιπαράθεσης, εις βάρος της διαλλακτικότητας, της ενσυναίσθησης και της συμφιλίωσης.
Την ίδια στιγμή, η μοναξιά ολοένα περισσότερων παιδιών και νέων εντείνεται. Η εμπιστοσύνη στους θεσμούς δεν ενισχύεται, αλλά διαρκώς υποχωρεί, ενώ τη θέση της καταλαμβάνουν στερεοτυπικές αντιλήψεις και ιδεοληψίες. Αν θέλουμε πραγματικά να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα, οφείλουμε να πούμε τα πράγματα όπως είναι: χωρίς φίλτρα, χωρίς τεχνοκρατικούς εξωραϊσμούς, με θάρρος και παρρησία.
Σε μεγάλο βαθμό, οι νεότερες διατάξεις των σχολικών κανονισμών για τον σχολικό εκφοβισμό παραμένουν προσχηματικές. Συχνότερα οι εκπαιδευτικοί εμφανίζονται αμήχανοι ή απρόθυμοι να αναγνωρίσουν την έκταση του προβλήματος, ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου προτιμάται η γνωστή πρακτική της απόκρυψης δυσάρεστων καταστάσεων «κάτω από το χαλί». Παρά τις πανηγυρικές εξαγγελίες, η διαδικασία υποβολής παραπόνων και καταγγελιών από μαθητές και γονείς δεν είναι πάντοτε ενθαρρυντική ή φιλική· συχνά ισχύει ακριβώς το αντίθετο.
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΝΤΥΠΟ "Δ"