Σε όλες τις περιοχές του νησιού με κατάνυξη γιορτάστηκε η Ταφή και Ανάσταση του Θεανθρώπου. 
Την τιμητική του, όπως σχεδόν κάθε χρονιά, είχε ο ΙΝ του Αγ. Νικολάου στην Επ. Σκάλα. Ο ιερέας ανέγνωσε το Ευαγγέλιο της Αναστάσεως στην εξέδρα κοντά στη θάλασσα. Βάρκες έπλεαν κοντά στην εξέδρα και πυροτεχνήματα γέμισαν τον ουρανό στο άκουσμα του Χριστός Ανέστη, με πλήθος κόσμου να χαίρεται για το χαρμόσυνο γεγονός της Αναστάσεως. 
Η ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΣΤΟΝ ΑΦΑΛΩΝΑ
Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Αφάλωνα «Η Αγία Τριάδα» πραγματοποίησε φέτος σειρά από δράσεις στο πλαίσιο των εορτών του Πάσχα, με στόχο την αναβίωση των εθίμων και τη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας.
Συγκεκριμένα, την Κυριακή των Βαΐων αναβίωσε το έθιμο της «Βάγιας», όπου μαζί με συγχωριανούς τους βγήκαν στους δρόμους, προσφέροντας βάγιες και τραγουδώντας το παραδοσιακό «Βάγια, Βαγιά, το Βαγιό», μεταφέροντας το μήνυμα της ημέρας.
Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, αναβίωσε το έθιμο της επίσκεψης στις επτά Παναγιές, περιδιαβαίνοντας τα ξωκλήσια που είναι αφιερωμένα στην Παναγία, συνοδεία του π. Γεωργίου του χωριού.
Τη Μεγάλη Πέμπτη, ο Σύλλογος στήριξε ενεργά τη νεολαία του χωριού στην προετοιμασία του «Οβριγιού», ενός παλαιού εθίμου που ξεκίνησε από τον Αφάλωνα και στη συνέχεια μεταφέρθηκε και στα γύρω χωριά, αποτελώντας σημαντικό κομμάτι της τοπικής παράδοσης. Σύμφωνα με την παράδοση, μετά την Ανάσταση, οι κάτοικοι συγκεντρώθηκαν για να τον πυροβολήσουν και να τον κάψουν, σε μια συμβολική πράξη που σηματοδοτεί τη νίκη της ζωής και της αναγέννησης.
Παράλληλα, οι γυναίκες του χωριού φρόντισαν με τον στολισμό του Επιταφίου, ενώ έψαλαν και το μοιρολόι της Παναγίας, διατηρώντας ζωντανή μια βαθιά συγκινητική πτυχή της παράδοσής μας. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος μοίρασε λαμπάδες το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, που άναψαν κατά την ακολουθία της Ανάστασης.

Ο ΟΒΡΙΓΙΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΟΥΔΑ
Από τις πρώτες πρωινές ώρες της Μεγάλης Παρασκευής, στην Παναγιούδα, μικροί και μεγάλοι συγκεντρώνονται στο γνώριμο σημείο συνάντησης, με πρόσωπα γεμάτα ανυπομονησία και συγκίνηση, για την πρώτη πράξη ενός εθίμου που κουβαλά μνήμες δεκαετιών. 
Τα φορτηγά παίρνουν τον δρόμο για το βουνό. Η διαδρομή μέσα από το πευκοδάσος δεν είναι μια απλή μεταφορά ξύλου, είναι μια συμβολική πορεία προς τη ρίζα της παράδοσης. Το πεύκο επιλέγεται με ιδιαίτερο σεβασμό, πάντα με τη βοήθεια και τις οδηγίες των ειδικών, και με τη συνδρομή γερανού επιστρέφει στην καρδιά του χωριού.
Στην πλατεία, έξω από την εκκλησία, έχει ήδη ετοιμαστεί από το προηγούμενο βράδυ η θέση που θα το υποδεχθεί. Με τη βοήθεια σκοινιών, μηχανημάτων και πολλών ανθρώπων, το πεύκο στήνεται όρθιο και περήφανο, σαν φάρος που καλεί όλο το χωριό γύρω του.
Η στιγμή αυτή έχει πάντα κάτι βαθιά συγκινητικό. Οι μεγαλύτεροι δείχνουν στους νεότερους πώς γίνεται, εξηγούν, συμβουλεύουν, θυμούνται ιστορίες από τα παλιά. Το  Μεγάλο Σάββατο: Η παράδοση παίρνει μορφή, φωνή και ζωή.
Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, η πλατεία γεμίζει ξανά ζωή. Αυτή τη φορά, πρωταγωνιστές είναι κυρίως τα παιδιά του χωριού, που με την καθοδήγηση των μεγαλύτερων αναλαμβάνουν να δώσουν μορφή στον πατροπαράδοτο Οβριγιό.
Ξύλα, σχοινιά, παλιά ρούχα, γάντια, παπούτσια και κάθε λογής αντικείμενα επιστρατεύονται για να δημιουργηθεί το ομοίωμα. Κάθε χρόνο το ομοίωμα παίρνει τη μορφή μιας σατιρικής φιγούρας της επικαιρότητας. Μόλις ολοκληρωθεί, ο Οβριγιός φορτώνεται σε κάθε διαθέσιμο μέσο: ποδήλατα, καρότσια, αγροτικά οχήματα ή αυτοσχέδιες κατασκευές. Και τότε ξεκινά η πιο ζωντανή στιγμή της ημέρας: η περιφορά του σε όλο το χωριό.
Η επιστροφή στην πλατεία σηματοδοτεί την κορύφωση της προετοιμασίας. Ο Οβριγιός ανεβαίνει και τοποθετείται στο μεγάλο πεύκο που στήθηκε από τη Μεγάλη Παρασκευή.
Και όταν, μετά τη Θεία Λειτουργία της Ανάστασης, έρθει η στιγμή της κορύφωσης, όλο το χωριό είναι εκεί. Όχι μόνο για να δει το έθιμο να ολοκληρώνεται, αλλά για να νιώσει πως κρατά ζωντανό ένα κομμάτι της ταυτότητάς του.